12 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. MARIUSZA WIDAWSKIEGO

Filmowe spotkania

Jednym z działań  projektu był „filmowy tryptyk” zatytułowany „Inny”. Na to wydarzenie, którego przewodnim motywem tematycznym były słowa wybitnego polskiego reportażysty Ryszarda Kapuścińskiego: „Świat to wielka wieża Babel. Jedna wieża, w której Bóg pomieszał nie tylko języki, ale także kulturę i obyczaje, namiętności i interesy, i której mieszkańcem uczynił ambiwalentną istotę łączącą w sobie Ja i nie-Ja, siebie i Innego, swojego i obcego”, zaczerpnięte ze zbioru wykładów zatytułowanych Ten Inny”, składały się trzy „filmowe lekcje” . Wybór powyższego cytatu stanowił egzemplifikację triady „Swój – Inny – Obcy” wyrażającej cykl spotkań z filmem w tuchowskim kinie „Promień”, przygotowanych i przeprowadzonych przez Agnieszkę Grzegórzek-Zając i Mariusza Widawskiego – edukatorów filmowych i liderów „Filmoteki Szkolnej” w województwie małopolskim.

 

Pierwsze ze spotkań, które odbyło się 13 grudnia 2016 roku, poświęcone było rozważaniom o odmienności i wielokulturowości. „…ten Inny, to jednak jest ktoś” – słowa Ryszarda Kapuścińskiego stały się inspiracją do stawiania pytań o „inność/odmienność” Innego i poszukiwania na nie odpowiedzi z perspektyw: semantycznej, filozoficznej, antropologicznej,  historycznej i socjologicznej. To w tym momencie pojawiła się konieczność odniesienia się do wielokulturowości i edukacji międzykulturowej wynikającej ze spotkania z Innym.

Tekstem filmowym, który za pośrednictwem kodu audiowizualnego ilustrował powyższe zagadnienia, był film z roku 2011 zatytułowany „Cygan”, powstały w koprodukcji czesko-słowackiej, a wyreżyserowany przez Martina Šulíka, film, który zobaczyli uczestnicy tego spotkania. Jest to filmowa opowieść o słowackich Romach pokazująca proces ich stygmatyzacji i alienacji wynikające z ich inności i odmienności. Ludzie w kartonowych domach, ludzie pozostawieni sami sobie, wreszcie ludzie bez żadnych perspektyw, które zmieniłyby ich los.

 

„Turcja –  kraj/przestrzeń spotkania/zderzenia/współistnienia kultur i cywilizacji” – był wiodącym zagadnieniem kolejnego spotkania z filmem (19 września 2017 roku) w gościnnym kinie „Promień” w Tuchowie. W pierwszej części tego wydarzenia jego uczestnicy zostali zapoznani z Turcją – krajem położonym na styku dwóch kontynentów, co warunkuje rozwój: historyczny, polityczno-społeczny, a także kulturalny i kulturowy tegoż państwa. Szczególnie zaakcentowano pozycję, miejsce i rolę kobiety w Turcji wobec państwa, lokalnej społeczności, rodziny i w końcu mężczyzny. Ten ostatni wątek stał się asumptem do zaproszenia słuchaczy do obejrzenia filmu „Mustang” (2015), wyreżyserowanego przez Turczynkę – Deniz Gamze Ergüven, który w sposób szczególny ilustrował problem traktowania tureckich dziewcząt wynikający z „przemocy tradycji w tradycji”. Zniewolenie dziewcząt, traktowanie ich podmiotowo, negacja ich pragnień wynikały z faktu, że były… tylko dziewczętami, kobietami.

 

Ostatnie spotkanie w ramach filmowego tryptyku odbyło się 28 listopada 2017 roku i było intelektualnym i kulturowym poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie: Żydzi – obcy wśród swoich, czy swoi wśród obcych? Zgromadzeni w sali kinowej Domu Kultury w Tuchowie  wysłuchali refleksji na temat historii narodu żydowskiego (w tym historii Żydów w Polsce), jego kultury, religii, tradycji i zwyczajów. Prelekcja ta stanowiła przyczynek do przypomnienia najtragiczniejszego momentu historii narodu żydowskiego, jakim był holocaust dokonany przez nazistowskie Niemcy na ziemiach polskich okupowanych przez hitlerowców. W tym miejscu przywołano trzy figury Zagłady: Ofiary – Sprawcy – Świadkowie. Filmową egzemplifikację przedmiotowej problematyki stanowił tekst filmowy Michała Szczerbica „Sprawiedliwy” (2016 rok), w którym reżyser przywołał własne doświadczenia i przeżycia , kiedy jako dziecko był świadkiem ratowania Żydów przez Polaków. I ta heroiczna postawa części polskiego społeczeństwa w czasach okupacji niemieckiej wobec Innych – Żydów jest głównym motywem tematycznym tegoż obrazu filmowego.

 

Film jako tekst kultury i jako dzieło sztuki był efektywnym, bo efektownym w odbiorze narzędziem edukacyjnym, który pozwolił zgromadzonym tak licznie w sali kina „Promień” w Tuchowie poznać i zgłębić, a przede wszystkim zrozumieć istotę Inności i Innego, którym w każdej chwili może stać się każdym z nas.

 

 

Ocena projektu

Przedmiotowy projekt jest, w naszym przekonaniu, wartością edukacyjną, w tym dydaktyczną, ale przede wszystkim wychowawczą. Dzięki różnorodnym działaniom podejmowanym podczas jego realizacji młodzież tuchowskiego liceum mogła w sposób niezwykle atrakcyjny, mądry i  niebanalny spotkać się z Innym, doświadczyć osobiście Inności, a przez to stać tolerancyjnym i  otwartym na drugiego człowieka, na jego odmienność i w konsekwencji tę odmienność zaakceptować lub chociaż próbować ją zrozumieć. Zapewne w dla wielu uczestników projektowych przedsięwzięć ten czas, na pewno pełen emocji i przeżyć, był także intelektualnym doświadczeniem wiedzy o człowieku, o ludziach, którzy, choć żyją w innych przestrzeniach geograficznych, kulturowych, społecznych, czy politycznych, to mają te same lub podobne sobie marzenia, pragnienia, bo wszyscy są ludźmi, którzy, choć różnią się od siebie, jak pisała polska noblistka, „jak dwie krople wody”, to mają „tak samo i to samo”.

 

 

21 Mar

RELACJA Z WYMIANY MŁODZIEŻY W LO W TUCHOWIE

Czwarta wymiana młodzieży (realizacja projektu I CHANGE współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus) stała się faktem. Tym razem młodzież wraz z nauczycielami ze szkół partnerskich (Trouville-sur-Mer we Francji, Fuengirola w Hiszpanii i Samsun w Turcji) przyjechała do naszego liceum w Tuchowie.

Uczestnicy wymiany z Francji i Turcji  gościli  w naszych rodzinach już od piątku 9 marca, natomiast grupa hiszpańska dotarła do Tuchowa w sobotę 10 marca w godzinach nocnych.

Ze  Lycée Marie Joseph we Francji przybyło pięciu uczniów wraz z opiekunami: Marie Laurence de Goni i Pascale Vangeon, z IES Mercedes Labrador w Hiszpanii – sześciu uczniów wraz z nauczycielami: Inmaculada Casado Medina i Remedios Orellana Calvente, natomiast z tureckiej szkoły Nedime Serap Ulusoy Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi –  pięciu uczniów oraz  nauczyciele: Kurtuluş Candan i Ӧzgur  Irken.

LO im. M. Kopernika w Tuchowie reprezentowali następujący uczniowie: Monika Kloc i Patryk Stefan (2a), Paulina Serafin, Jakub Pypeć i Piotr Zych (2b), Monika Siedlik, Anna Steindel i Kinga Stańczyk (3a), Justyna Górowska, Wiktoria Guo, Kinga Łyda, Kinga Mikrut, Magdalena Pindera, Justyna Mucha, Małgorzata Mazurkiewicz oraz  Aleksandra Szewczyk (3a).

Tematem przewodnim spotkania młodzieży w naszym liceum było „Budowanie tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym”. Wielorakie działania projektowe  sprzyjały rozwijaniu kompetencji kluczowych do których między innymi należą: porozumiewanie się w języku ojczystym,  porozumiewanie się w językach obcych kompetencje informatyczne, umiejętność uczenia się, kompetencje społeczne i obywatelskie inicjatywa i przedsiębiorczość oraz  świadomość i ekspresja kulturalna.

Niedziela, 11 marca.

Korzystając ze sprzyjającej wiosennej aury grupa projektowa wybrała się na wycieczkę do Tarnowa.  Zwiedzili między innymi: Muzeum Etnograficzne (wystawę romską), Ratusz (wystawę: „W kontuszu i przy szabli” oraz  Katedrę. Zobaczyli  Bimę (pozostałość najstarszej synagogi w Tarnowie) oraz pomnik generała Józefa Bema, bohatera trzech narodów: Polski, Węgier i Turcji  przy ul. Wałowej. Nie sposób było pominąć Placu Więźniów Oświęcimia,  miejsca pierwszego masowego transportu  Polaków (ulica Bóżnic) do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, który miał miejsce w dniu 14 czerwca 1940 roku. Wycieczkę zakończono obiadem w restauracji „Stara Łaźnia” (dawnej żydowskiej łaźni, tzw. mykwie).

Poniedziałek, 12 marca.

Młodzież w zespołach międzynarodowych pracowała w szkole nad czwartą częścią komiksu, tym razem dotyczącej  historii i kultury Polski. W godzinach popołudniowych uczestnicy wymiany złożyli wizytę burmistrzowi miasta Tuchowa, Panu Adamowi Drogosiowi. Zwiedzili również  kościół Świętego Jakuba oraz Bazylikę Mniejszą w Tuchowie.

Wtorek, 13 marca.

Bladym świtem młodzież grupy projektowej wraz z opiekunami  wyruszyła  do Zakopanego. Jedną z atrakcji był wyjazd kolejką linową na Kasprowy Wierch. Niesamowita wyprawa, zważywszy, że nasi partnerzy z Francji, Hiszpanii i Turcji mieszkają nad morzami (Północnym, Śródziemnym i Czarnym  kolejno). Dzień pełen wrażeń zakończony zakupami na Krupówkach.

Środa, 14 marca.

Tym razem czas wytężonej pracy w szkole. Odbyły się warsztaty dotyczące wiodącego tematu międzynarodowej wymiany młodzieżowej, mianowicie: „Budowaniu tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym.” Miały miejsce również warsztaty języka polskiego przeprowadzone przez Panią Mirosławę Tomasik. Następnie młodzież krajów partnerskich pod czujnym okiem swoich opiekunów odbyła  próby w Domu Kultury w Tuchowie przed wydarzeniem podsumowującym wszystkie cztery wymiany.

Czwartek, 15 marca.

Zgodnie z planem grupa projektowa  wyruszyła na wycieczkę do Wieliczki gdzie uczniowie i nauczyciele zachwycali  się Kopalnią Soli. Następnie uczestnicy wymiany udali się do magicznego Krakowa. Tutaj między innymi zwiedzili Wawel, siedzibę królów Polski. Młodzież wzięła również udział w „treasure hunt” – grze miejskiej. Pobyt w Krakowie zakończono zakupami w Sukiennicach.

Piątek, 16 marca.

Kolejny dzień wymiany młodzieżowej rozpoczęto od warsztatów tańca irlandzkiego. Zostały przeprowadzone przez profesjonalistkę ze  szkoły Comhlan w Krakowie, Panią Annę Musiał i były wstępem do parady ulicami Tuchowa z okazji nadchodzącego Dnia Świętego Patryka. Kulminacyjnym punktem dnia była gala podsumowująca wszystkie cztery wymiany w krajach partnerskich (Hiszpanii, Francji, Turcji i obecnie w Polsce). Wzięli w niej udział nauczyciele i uczniowie naszego liceum, nasi partnerzy z zagranicy oraz zaproszeni goście. Serdecznie dziękujemy za przybycie na to wydarzenie przedstawicielowi naszego organu prowadzącego, starszemu wizytatorowi – Pani Marii Borkowskiej, burmistrzowi miasta Tuchowa – Panu Adamowi Drogosiowi, dyrektorom zaprzyjaźnionych szkół w Siedliskach oraz Tuchowie – Pani Lucynie Jamce (Publiczne Gimnazjum i Szkoła Podstawowa w Siedliskach) oraz Panu Bogusławowi Harańczykowi (Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Tuchowie), dyrektorowi miejskiej biblioteki w Tuchowie – Pani Bożenie Wronie, władzom tutejszego Domu Kultury –  Panu Januszowi Kowalskiemu i Pani Marii Kras, redaktorowi naczelnemu Wieści Tuchowskich – Panu Grzegorzowi Stanisławczykowi, długoletniej, obecnie emerytowanej, nauczycielce języka polskiego – Pani Annie Broniek, koordynatorom projektu „Tuchowskie Horyzonty Filmowe –  Panu Mariuszowi Widawskiego i Pani Agnieszce Grzegórzek-Zając. Podziękowania kierujemy również do przedstawicieli rodziców goszczących uczniów z krajów partnerskich. Dzień pełen wrażeń zakończył się uroczystym obiadem w LO w Tuchowie.

Sobota, 17 marca.

Wycieczka do Bóbrki i Krosna. Uczestnicy grupy projektowej mogli  zobaczyć  Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa  w Bóbrce. Mało kto wie, że to właśnie Polak – Ignacy Łukasiewicz – był prekursorem przemysłu naftowego na świecie. Wycieczkę w województwie podkarpackim zakończono wizytą w Muzeum Szkła w Krośnie.

Niedziela, 18 marca.

Niestety wszystko ma swój kres. Niedziela  to ostatni dzień kiedy wszyscy uczestnicy spotkania międzynarodowego mogli być razem. W związku z tym została  zorganizowana  impreza pożegnalna w naszym Koperniku. Rodzice goszczący uczniów z krajów partnerskich zadbali o jej kulinarną stronę i przygotowali  tradycyjne  polskie potrawy. Serdecznie Im za to dziękujemy! Uczniowie bardzo się zżyli ze sobą i trudno było się rozstać. Popłynęła niejedna łza.. Młodzież i nauczyciele z Francji i Turcji opuścili Polskę następnego dnia, zaś grupa hiszpańska w środę, 21 marca. Zaplanowano dla nich kolejne atrakcje. W poniedziałek odbył się między innymi kulig, co dla  Hiszpanów z Costa de Sol stanowiło nie lada atrakcję. Natomiast we wtorek artystyczne warsztaty w Zalipiu.

Wtorek, 20 marca

Polsko- hiszpańska grupa projektowa Erasmus +wybrała się na lokalną wycieczkę by zobaczyć jedną z perełek regionu: malowane domy w Zalipiu. Było wiele atrakcji: od warsztatów tworzenia zalipiańskich wzorów, malowania pisanek i robienia palm wielkanocnych poprzez zwiedzanie wnętrz  malowanych domów i zagród wiejskich a skończywszy na zwiedzaniu Synagogi w Dąbrowie Tarnowskiej. Ciekawostką jest, że Japończycy w jednym z rankingów na 30 najpiękniejszych miejscowości w Europie, jako jedyną miejscowość z Polski wybrali właśnie Zalipie- wieś malowaną kwiatami.

Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do zorganizowania wymiany w naszym tuchowskim liceum. Przede wszystkim uczniom zespołu projektowego i Ich Rodzicom za to, że dołożyli wszelkich starań, aby młodzież z krajów partnerskich czuła się jak u siebie w domu. Gorące podziękowania dla ekipy nauczycielskiej w składzie: Aneta Szupińska, Katarzyna Kawalerska-Armatys, Anna Suchan, Iwona Sandecka, Mirosława Tomasik, Barbara Czosnyka oraz Grażyna Ciężkowska za ogrom włożonej pracy.  Nie sposób pominąć Pana Wacława Ropskiego odpowiedzialnego za nagłośnienie piątkowej  imprezy w Domu Kultury, Pana Pawła Słowika – nauczyciela wychowania fizycznego za montaż filmików z trzech wymian międzynarodowych,  Arkadiusza Steca (byłego ucznia LO w Tuchowie) – operatora kamery oraz Jakuba Hawrylaka (obecnego ucznia naszej szkoły) za oprawę muzyczną w trakcie imprezy pożegnalnej w niedzielę.

    

 

 

 

13 Mar

MIĘDZYNARODOWA WYMIANA MŁODZIEŻY W KOPERNIKU W TUCHOWIE

Czwarta wymiana młodzieży (realizacja projektu I CHANGE współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus) stała się faktem. Tym razem młodzież wraz z nauczycielami ze szkół partnerskich (Trouville-sur-Mer we Francji, Fuengirola w Hiszpanii i Samsun w Turcji) przyjechała do naszego liceum w Tuchowie.

Uczestnicy wymiany z Francji i Turcji  goszczą w naszych rodzinach już od piątku 9 marca, natomiast grupa hiszpańska dotarła do Tuchowa w sobotę 10 marca w godzinach nocnych.

W niedziele 11 marca korzystając ze sprzyjającej wiosennej aury wybraliśmy się na wycieczkę do Tarnowa.  Zwiedziliśmy między innymi: Muzeum Etnograficzne (wystawę romską), Ratusz (wystawę: „W kontuszu i przy szabli” oraz  Katedrę. Zobaczyliśmy  Bimę (pozostałość najstarszej synagogi w Tarnowie) oraz pomnik generała Józefa Bema, bohatera trzech narodów: Polski, Węgier i Turcji  przy ul. Wałowej.

Nie sposób było pominąć Placu Więźniów Oświęcimia,  miejsca pierwszego masowego transportu  Polaków (ulica Bóżnic) do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, który miał miejsce w dniu 14 czerwca 1940 roku.

Wycieczkę zakończyliśmy obiadem w restauracji „Stara Łaźnia” (dawnej żydowskiej łaźni, tzw. mykwie).

Tematem przewodnim spotkania młodzieży w naszym liceum jest  „Budowanie tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym”, dlatego też młodzież weźmie udział w warsztatach poświęconych właśnie tej kwestii. Chcemy pokazać naszym partnerom ciekawe i ważne dla nas miejsca oraz zabytki. W programie wymiany znalazły się zatem wycieczki do: Zakopanego, Krakowa, Wieliczki, Krosna i Bóbrki. Młodzież  będzie pracować nad produktami projektu: komiksem oraz broszurą informacyjną. Wielorakie działania projektowe będą sprzyjać rozwijaniu kompetencji kluczowych do których między innymi należą: porozumiewanie się w języku ojczystym,  porozumiewanie się w językach obcych kompetencje informatyczne, umiejętność uczenia się, kompetencje społeczne i obywatelskie inicjatywa i przedsiębiorczość oraz  świadomość i ekspresja kulturalna. W piątek 16 marca w Domu Kultury w Tuchowie będzie miało miejsce wydarzenie podsumowujące wszystkie cztery wymiany młodzieżowe. Międzynarodowe spotkanie młodzieży potrwa do 18 marca br.

06 Lut

MUZUŁMANIE W EUROPIE – MIĘDZY INTEGRACJĄ A SEPARACJĄ

RELACJE Z WYKŁADU Muzułmanie w Europie – między integracją i separacją.

AUTOR: Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b

W poniedziałek 29. 01.2018 uczestnicy projektu I CHANGE, uczniowie wybranych  klas LO w Tuchowie oraz kilkanaścioro uczniów z I LO w Tarnowie wraz z nauczycielami, mieli przyjemność wysłuchać wykładu pani prof. dr hab. Katarzyny Górak-Sosnowskiej pt. ,,Muzułmanie w Europie – między integracją i separacją”. Autorka wykładu na co dzień mieszka w Warszawie, gdzie wykłada na Szkole Głównej Handlowej na Katedrze Studiów Politycznych.

Prelekcja rozpoczęła się od przedstawienia historii muzułmanów w Europie, ponieważ w ciągu wieków na nasz kontynent przybyło kilka ,,fal’’ imigrantów o tym wyznaniu. Imperium arabskie, założone przez Mahometa w VII wieku, po nim kierowane przez kalifów, objęło swym zasięgiem Półwysep Arabski, Palestynę i większość Bliskiego Wschodu, a także północną Afrykę i Hiszpanię. W tym okresie rozwijała się też nauka i sztuka, a arabscy naukowcy zaczęli coraz częściej docierać do Europy Zachodniej w celu poszerzenia swojej wiedzy. Później islam przyjęło szereg innych ludów, m.in. Mongołowie (w tym Tatarzy), Turcy itd. Ich podboje zmieniły układ sił w dawnym świecie, powstało Imperium Osmańskie, które podbiło Konstantynopol, oraz Imperium Mongolskie, którego mieszkańcy w pewnym okresie emigrowali do Rzeczpospolitej.

Współczesne imigracje mają charakter głównie ekonomiczny. Dzisiejsze podejście państw i społeczeństw do przybyszów było tematem kolejnego punktu wykładu. Bogate państwa zachodnioeuropejskie przyjęły kilka różnych strategii wobec imigrantów, spośród których jednak żadna nie została zrealizowana zgodnie z zamierzeniami. Niemcy przyjęły model Gastarbeitera- gościnnego pracownika, który miał przybyć najczęściej z Turcji, przepracować jakiś czas i wrócić do ojczyzny, jednak większość imigrantów pozostało w RFN. W Wielkiej Brytanii zakładano pozostanie przyjezdnych i umożliwienie im kultywowania swojej kultury. Dziś w krajach tych zwiększający się odsetek muzułmanów powoduje, że asymilacja przestaje być konieczna, a imigranci tworzą czasami swoje dzielnice, do których boi się wchodzić policja. Terroryzm jest z pewnością jednym z największych problemów naszych czasów. Radykalizacji sprzyja pustka kulturowa, towarzysząca często dzieciom imigrantów, wynikająca z faktu niebycia rdzennymi Europejczykami, a jednocześnie braku poczucia więzi z krajem pochodzenia. Jednak wyznawcy islamu stanowią na zachodzie ogromną część społeczeństwa, więc nie sposób ich wrzucać do „jednego worka”. Takie myślenie jest powszechne w naszym kraju. Świadczy o tym eksperyment, wykonany przez panią profesor. Na prośbę o narysowanie typowego muzułmanina, zadaną uczniom jednej ze szkół podstawowych, otrzymała niemal wyłącznie obrazy terrorystów. Dziś sytuacja zmienia się dynamicznie, a dwie godziny wykładu pozwoliło jedynie nakreślić ten bardzo szeroki temat, jednak z pewnością czas ten dał nam możliwość pogłębienia naszej wiedzy. Jesteśmy wdzięczni za kolejne przybliżenie nam kultury obcych, ale jakże bliskich nam ludzi.

 

Relacja Aleksandry Dziuban, uczennicy klasy 1a

Dnia 29. 01. 2018r. Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Tuchowie, jako jedną z nielicznych, wybranych szkół w Polsce, zaszczyciła swoją obecnością pani prof. dr hab. Katarzyna Górak-Sosnowska, wykładowczyni w Szkole Głównej Handlowej na Katedrze Studiów Politycznych w Warszawie. Celem jej wizyty było wygłoszenie uczniom wykładu na dość sporny i kontrowersyjny w obecnych czasach temat islamu w Europie. Spotkanie to odbyło się w ramach realizacji programu Erasmus+, a dokładnie związanego z nim projektu I CHANGE.

Prelekcja rozpoczęła się około godz. 900 w szkolnej auli i miała potrwać 90 min. Została  poprzedzona przywitaniem gościa ze stolicy i krótkim wprowadzeniem do tematyki owego spotkania wygłoszonym przez panią mgr Anetę Szupińską i dyrektora naszego liceum – pana mgr. Zbigniewa Budzika.

Pani profesor natychmiast zdobyła całkowitą uwagę młodzieży. Godny poszanowania, pełen powagi oraz zaangażowania sposób w jaki prezentowała treści dotyczące muzułmanów, połączony z zabawnymi co jakiś czas momentami, na pewno w znacznej mierze przyczynił się do dużego zainteresowania uczniów problematyką islamu podjętą w ramach projektu, dokładnego wsłuchiwania się w jej słowa i wpatrywania się z zaciekawieniem w wyświetlane slajdy prezentacji multimedialnej, pomagające zobrazować omawiane w danej chwili zagadnienie. Trzeba przyznać, że rzadko w sali przepełnionej zawsze chętną do rozmów młodzieżą, utrzymuje się taka cisza i skupienie, jak wtedy na spotkaniu. Wyjątek stanowiły jedynie chwile, w których poruszano  treści budzące kontrowersje wśród młodych ludzi. W takich sytuacjach słychać było słowne reakcje adresatów wypowiedzi, co jednocześnie było znakiem zaciekawienia daną sprawą i „uważania na lekcji”.

Sam główny motyw omawiany w czasie tych zajęć był niezwkle wciągający, tym bardziej, że słuchacze wykładu to grono nastoletnich uczniów, którzy w codziennym życiu nie mają styczności z kulturą islamską. Pierwsze kilka minut swego wystąpienia pani profesor przeznaczyła na przybliżenie nam historii powiązań narodu polskiego z muzułmanami, która o dziwo zdaje się być dosyć długa i o różnych nastrojach. Oprócz teorii poszerzającej wiedzę i uświadamiającej młodzież, wykładowczyni często odnosiła się do moralności i zdawała pytania dotyczące naszych osobistych postaw wobec wyznawców Allaha (na które każdy mógł sobie sam odpowiedzieć).

Jak wiadomo, młodzi ludzie (nie mając jeszcze w całości ukształtowanego światopoglądu) bardzo łatwo chłoną wiedzę z najbliższego otoczenia, dlatego istotnym jest, by pochodziła ona ze sprawdzonych źródeł. Będąc w temacie religii islamskiej warto wspomnieć, że dużo mówi się teraz w mediach m.in. o uchodźcach, aktach terroru i konfliktach międzynarodowych  na tle wyznaniowym, co też niejednokrotnie było rozpatrywane w referacie przez panią prof. Górak-Sosnowską. Takie wiadomości stanowią czynniki opiniotwórcze wpływające na podejście  nastolatków do islamu, dlatego należy mądrze je interpretować, by w przyjmowanych postawach kierować się faktami, własnym sumieniem, ale przede wszystkim szacunkiem wobec odmiennych kultur, ich wartości. Aby słusznie ocenić jakieś zjawisko należy w jak największym stopniu starać się je poznawać, czemu niewątpliwie służyły te dwie godziny lekcyjne poświęcone religii muzułmanów. Problem pochopnego opiniowania, nieopartego na żadnych doświadczeniach w relacjach z wyznawcami islamu, był jednym z najczęściej poruszanych przez panią profesor i określany jako niesłychanie powszechny w dzisiejszej Europie. Istotne jest jednak to, aby w tym wszystkim zostawić miejsce na poszanowanie godności osób odmiennych kulturowo.

Kolejnym elementem tych nietypowych zajęć, tym razem integrującym panią wykładowczynię z uczniami naszego liceum, były opowiadane przez nią jej własne doświadczenia, w większości określające nastawienie do kwestii różnorodności kulturowej studentów z jej uczelni, co dało możliwość poznania opinii czekającego niebawem licealistów środowiska akademickiego. Swobodną atmosferę spotkania budowała także wymiana zdań pomiędzy mówczynią a uczniami.

Innym punktem zajęć było przedstawienie różnych typów muzułmanów, ich ubiorów, zachowań, postaw społecznych. Za pomocą licznych statystyk ukazanych już na sam koniec spotkania zapoznaliśmy się też z kilkoma modelami postaw względem innych narodów, skutkami ich przyjmowania w innym, nieojczystym społeczeństwie, ich wpływem na osobowość i relacje z ludźmi. Oprócz tego, dzięki wykresom poznaliśmy opinie poszczególnych nacji i muzułmańskich mniejszości narodowych w odniesieniu do siebie nawzajem na różnym tle (zachowania, poglądy, wartości itp.). Po ich analizie, trwający od dwóch godzin lekcyjnych referat dobiegł końca, a salę ogarnęły głośne brawa.

Dzięki tej prelekcji młodzież uzmysłowiła sobie wiele zachodzących w dzisiejszej Europie zjawisk. Całość płynących z niej danych rozjaśniła wiele spornych spraw i dała pełniejszy obraz otaczającej nas rzeczywistości na płaszczyźnie inności kulturowej. Lekcja ta przybliżyła uczniom zupełnie nieznaną w naszej szkolnej wspólnocie religię islamską. Niektórych z nas zapewne pozostawiła z wieloma pytaniami, a przez to pobudziła do dalszej refleksji. To wszystko dowodzi temu, jak zasadniczą rolę odgrywają spotkania tego typu w ukierunkowaniu prawidłowej drogi rozwoju młodych ludzi. Jest to tym bardziej skuteczne, gdy prowadzą je osoby mające ogromną wiedzę i doświadczenie, którymi chcą się dzielić z młodym pokoleniem, tak jak nasz niezwykły gość z Warszawy.

 

23 Sty

SZLAKIEM TARNOWSKICH ŻYDÓW

AUTOR: Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b

 W piątek, 19 stycznia 2018r., grupa projektowa z Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Tuchowie wraz z p. Katarzyną Armatys-Kawalerską i p. Lucyną Ryndak, uczestniczyła w kolejnej wycieczce w ramach projektu I CHANGE. Tym razem udaliśmy się na zwiedzanie Tarnowa szlakiem Żydów. Na tarnowskim rynku spotkaliśmy się z panią przewodnik, która rozpoczęła opowieść od pokazania nam domów żydowskich kupców. Do dziś na budynkach można znaleźć napisy sprzed kilkudziesięciu lat, świadczące o dawnych mieszkańcach. Na rynku w czasie II wojny światowej zamordowano kilkaset osób. Następnie przeszliśmy do wschodniej części Starego Miasta, gdzie niegdyś mieściła się dzielnica żydowska, tutaj też mieściły się główne instytucje tej mniejszości. Żydzi w Tarnowie pojawili się ok. 1450 roku, osiedlali się poza murami miejskimi. Jednak w ciągu wieków miasto dotykały liczne pożary, niszczące wiele budynków, a na ich miejscu powstawały nowe domy, często żydowskie. W ten sposób z czasem Izraelici zamieszkali znaczną część miasta. Ich życie toczyło się wokół domu modlitw – synagogi. Pierwsza bożnica w Tarnowie powstała w 1582 roku i znana jest w historii jako Najstarsza Synagoga. Po jej spłonięciu wybudowano Starą Synagogę, która przetrwała aż do II wojny światowej, jednak w ciągu wieków uległa licznym zmianom. W okresie okupacji została przez Niemców spalona, pozostawiono tylko podest z kamiennym baldachimem, zwany bimą. Do dziś w tym miejscu spotykają się potomkowie dawnych Tarnowian wyznania mojżeszowego, którzy przyjeżdżają z Izraela i innych krajów, aby odwiedzić kraj swoich przodków.

Kolejnym punktem na naszej trasie był Stary Cmentarz, na którym chowano Żydów w ciągu 400 lat.

W czasie przejścia na cmentarz pani przewodnik przybliżyła nam postaci znanych tarnowskich Żydów – Romana Brandstaettera, poety, który miał duże szanse na otrzymanie literackiej Nagrody Nobla, oraz Eliasza Goldhammera, będącego niegdyś wiceburmistrzem miasta. Na nekropolii Izraelitów przewodniczka opisała nam zwyczaje pogrzebowe i symbole pojawiające się na tablicach grobowych – macewach. Przykładowo, symbol świec oznacza kobietę. Przez lata po wojnie cmentarz był zaniedbany, dziś działacze społeczni organizują ochronę cmentarza, władze miasta pozyskały dofinansowanie na renowację, zaś porządek utrzymują tam więźniowie. Pod koniec zwiedzania obejrzeliśmy budynki dawnej jesziwy – szkoły religijnej, oraz sierocińca. Nad Wątokiem stoją z kolei ruiny młyna Szancera – żydowskiego przedsiębiorcy, przed wojną jednego z najbogatszych ludzi w Tarnowie.

Po zwiedzaniu udaliśmy się do restauracji ,,Stara Łaźnia”, która znajduje się w budynku dawnej mykwy, gdzie Żydzi udawali się w celu dokonania rytualnego oczyszczenia przed szabatowymi modłami. Skosztowaliśmy tradycyjnych potraw izraelskich – holiszek, czyli typowych żydowskich gołąbków, na deser zaś podano m.in. paschę – charakterystyczny sernik. Po obiedzie powróciliśmy do Tuchowa. To już ostatni wyjazd przed rozpoczęciem ostatniej wymiany, która rozpocznie się za niespełna dwa miesiące, kiedy to będziemy gościć naszych partnerów z Turcji, Francji i Hiszpanii. Wówczas to podsumujemy cały projekt, który znacznie otworzył nam oczy na świat i umożliwił kontakty z rówieśnikami z zagranicy.

 

03 Sty

DNI KULTURY

W ramach tegorocznych Dni Kultury (grudzień 2017r,)  pojawiły się konkurencje dotyczące projektu I CHANGE.

ROZPRAWKA W J. ANGIELSKIM na temat „Szanse i zagrożenia płynące ze zjawiska multikulturowości współczesnych społeczeństw”. Wypowiedź powinna zawierać od 200 do 250 słów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej w poleceniu. Oceniane będą: wartość merytoryczna ,bogactwo językowe, poprawność, spójność, kompozycja rozprawki.

Poniżej rozprawka Michała Smutka z klasy 3b, która zajęła I miejsce.

„Benefits and risks of multiculturalism of contemporary societies.”

In the times of the disappearance of state borders and communication barriers, travelling is simpler than ever. A lot of people choose to live abroad, among others in the hope of getting a better paid job. This process is conductive to the emergence of multicultural societies, which, however, have their advantages and disadvantages.

Multiculturalism has a numer of benefits. Firstly, it introduces a new quality resulting from diversity. Dynamic exchange of ideas, diffusion of cultures and customs can lead to a fresh approach and ways of solving problems. Secondly, multicultural societies are more tolerant and open to strangers. This is because different people living side by side have the opportunity to get to know and understand each other better.

However, multiplicity is not free from some drawbacks. For example, differences between cultures can result in conflicts between immigrants and native population. As a consequence, some social groups may feel marginalized and radicalize themselves. Another argument against multiculturalism is the risk of superpression of local culture by extraneous one. This can lead to the disappearance of national identity based on ethnicity and to the emergence of belonging due to the place of residence.

To sum up, multiplicity is both an opportunity and a threat to traditional societies. Nevertheless, I believe that the risk of vanishing the long-established communities is a price that is worth paying.

KONKURS: TAŃCE ETNICZNE: zbójnicki (polski taniec ludowy)gobek dans (turecki taniec)taniec cygański, halay- turecki taniec ludowy moreska(Wlk. Brytania), hora chadera-izraelski taniec ludowy, gawot- francuski taniec dworski. Min. 6 uczestników z klasy. Czas wykonania: max. 5 min, Kryteria oceny: 1.technika taneczna 2. wierność stylowi, charakterowi tańca. 3.ogólny wyraz artystyczny, kontekst kulturowy.

Rozprawka w j. polskim 1) Czy zgadzasz się z sądem, że rzeczywistość opisana przez Conrada w „Jądrze ciemności” nie starzeje się? Uzasadnij swoje stanowisko? 2) Spotkanie z Innym w „Jądrze ciemności ” Josepha Conrada(minimum 500 słów).

Poniżej  rozprawka uczennic klasy 2a: Justyny Burnat i Moniki Kloc

(I miejsce w konkursie).

Czy rzeczywistość opisana przez Conrada w „Jądrze ciemności”  jest aktualna?

Dualistyczny charakter jednostki ludzkiej istniał od zarania dziejów. Walka między dobrem a złem, złem ukrytym głęboko w zakamarkach duszy, rozgrywała się na przestrzeni wielu wieków. Wynik tego pojedynku w ostateczności zawsze należał do nas samych, bowiem to człowiek dokonywał wyboru wartości, którą cenił najwyżej. Taką rzeczywistość ukazuje w „Jądrze ciemności” Joseph Conrad. Pokazuje dążenia imperialne, chęć podboju, a także panowania nad drugim człowiekiem przez tych, którzy odrzucając Boga oraz zasady moralne, poczuli się potężni, bezkarni i nieomylni. Lecz czy można stwierdzić, iż realia te należą  jedynie do przeszłości? Sadzę, że są one bardzo aktualne i w otaczającym nas świecie jesteśmy w stanie odnaleźć wiele dowodów na potwierdzenie tego stwierdzenia.

Ciemna strona natury ludzkiej, chęć panowania nad drugim człowiekiem doprowadziły do  powstania niewolnictwa. Zjawisko to kojarzone w pierwszej kolejności ze starożytnością, zebrało ogromne żniwo także w XIX w. „Jądro ciemności” ukazuje nam bestialską stronę kolonizacji belgijskiego Konga. Murzyni  traktowani są przez Białych jako „ mniej cenne zwierzęta”. Są wykorzystywani, zmuszani do ciężkiej a czasem absurdalnej pracy, źle żywieni, eksploatowani  do granic, a na końcu odsyłani do lasku na śmierć.   Obecnie, co roku 2. grudnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Upamiętniający Zniesienie Niewolnictwa i można by pomyśleć, że ten karygodny proceder już się skończył. Niestety trwa on nadal, co więcej osiąga apogeum. Nigdy w historii ludzkości nie było na świecie tak wielu niewolników. Według badań  Walk Free Foundation z 2016 r. ich liczba wynosi ponad 46 milionów, najwięcej spośród niż żyje w Indiach, Chinach, Pakistanie, Uzbekistanie i Rosji. Na dodatek współcześnie koszt niewolnika jest niższy niż kiedykolwiek, wynosi średnio 90 dolarów. Podobnie jak w świecie opisanym przez Conrada, dziś wykorzystuję się tanią siłę roboczą. Ludzie zostają  przymuszeni do pracy bądź muszą odpracować niemożliwe do spłacenia, nierzadko wyimaginowanie długi. XXI w. to również okres nielegalnych adopcji, handlu narządami, dziećmi,  kobietami i zmuszania ich do prostytucji ( w USA forma niewolnictwa seksualnego jest dominująca). Uważam ten proceder za haniebny, ponieważ wszyscy ludzie są sobie równi i nikt nie ma prawa wykorzystywać i ciemiężyć innych.  Współczesne oblicze niewolnictwa dobitnie pokazuje, iż mimo upływu czasu i zmieniającego się świata ludzie wciąż pozostają tacy sami.

Nie od dziś wiadomo, że niełatwo jest człowiekowi poprzestać na jednym pragnieniu. Spełniając jedno, pragnie więcej i więcej. Zauważyć to możemy nie tylko na przykładach jednostek, lecz także  obserwując historię państw nastawionych na podbój, prowadzących imperialną politykę. Joseph Conrad opisuje eksploatację Afryki przez Europejczyków: „Ich pragnieniem było wydarcie skarbu z wnętrzności kraju; celu moralnego było tam nie więcej niż u złodziei włamujących się do sejfu.” Późniejsza historia ukazała nam losy świata, w którym również znaleźli się ludzie opanowani żądzą dominacji. Odrzucili zasady moralne, przekonani o swej potędze i słuszności doprowadzili do konfliktów zbrojnych, które pochłonęły miliony ludzkich istnień. Niestety, nawet zakończenie II wojny światowej nie jest równoznaczne z nastaniem czasów wszechobecnego pokoju. Niejednokrotnie dochodziło do starć, których przyczyną była walka o władzę bądź terytorium. Sytuację tę egzemplifikuje konflikt między Turcją i Grecją o Cypr, Indiami a Pakistanem o Kaszmir, Tybetańczykami i Chinami, które zajęły Tybet i włączyły go do swojego kraju, wojna w Libii, Syrii czy Donbasie. Pociąga to za sobą konsekwencje w postaci śmiertelnych ofiar tysięcy żołnierzy, a także często niezaangażowanych bezpośrednio w konflikt cywilów. Sądzę, że do tak okrutnych zdarzeń będzie dochodzić zawsze, gdy człowiek uzna, że należy mu się wolność absolutna z racji domniemanej wyjątkowości. Wtedy uwolni się w nim żądza panowania nieograniczona sumieniem i zasadami. Współczesne wojny są dowodem na to, iż rzeczywistość pełna dążeń imperialnych i chęci podboju, o której czytamy w „Jądrze ciemności” nie starzeje się.

Od najdawniejszych czasów wysoko postawione osoby uciekały się do kłamstw oraz obietnic, których nie zamierzały spełnić, do manipulacji i kontroli naiwnego ludu. Zyskiwali nieograniczoną władzę, nierzadko posługując się także siłą. „Jądro ciemności” ilustruje to zjawisko poprzez postać Kurtza. W środku dżungli uwolnił swój władczy charakter. Zabijał tych, którzy mu nie chcieli służyć, a głowy buntowników nabijał na pale tworzące palisadę wokół jego domostwa. Murzyni ze strachu ugięli się przed nim i traktowali go jak boga. Kurtzowi udało mu się stworzyć niewielkie państewko, w którym miał małą armię i niepodważalny autorytet. Ekscytował się tym, że „może to  zrobić i ma na to ochotę, i nic na świecie nie może mu przeszkodzić w zabiciu kogo mu się żywnie podoba”. Dziś kult jednostki dotyczy np.Wielkiego Wodza Korei Północnej Kim Dzong Una. Jego urodziny są świętem państwowym. Ludzie podróżują do wioski, w której się urodził, wieszają w domach jego podobizny, noszą je na ubraniach. Kult wodza i partii obecny był także w ZSRR, których dowódcą był Józef Stalin. Komuniści postulowali zbudowanie społeczeństwa bezklasowego, opartego na społecznej własności środków produkcji i równym podziale dóbr. Pięknie sformułowane hasła przysłaniały rzeczywistość, w której to rządzący pozbawieni zasad moralnych, odrzucający Boga zyskiwali najwięcej. Zupełnie jak w XIX-wiecznym belgijskim Kongo, gdzie w imię niesienia postępu i cywilizacji, koloniści dbali  tylko o własne interesy, gromadzili majątki. Conrad w „Jądrze ciemności” wyczula nas współczesnych na hipokryzję, manipulację, kłamstwo w pięknych szatach, którym najłatwiej omamić prostych i ufnych ludzi.

.           Reasumując uważam, że rzeczywistość przedstawiona w „Jądrze ciemności” Josepha Conrada jest wciąż aktualna. Problemy opisane w tej noweli nadal występują we współczesnym świecie. Niestety, wielu ludzi pozbawianych jest godności oraz wolności. Obecna jest również manipulacja, zastraszanie tłumów, pozyskiwanie władzy siłą. Dążą do niej ci, którzy nigdy nie są zaspokojeni w swoich chorych ambicjach,  ci, którzy pragną posiadać więcej, mieć jak największą kontrolę nad rzeczywistością. Z każdą chwilą pojawiają się nowe ofiary wyzysku, przemocy i wojen. Niestety, w mojej opinii ta sytuacja  nie ulegnie zmianie jeszcze przez długi czas. Dopóki ludzie będą kierować się ciemną stroną, która skrywa się w ich mrocznych duszach, zło nie zniknie z tego świata.

02 Gru

SPOTKANIE Z FILMEM „SPRAWIEDLIWY” W REŻYSERII MICHAŁA SZCZERBICA

RELACJE POLSKO – ŻYDOWSKIE, CZYLI  SPOTKANIE Z FILMEM „SPRAWIEDLIWY”

 Autor: Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b LO

 28 listopada br. w Domu Kultury w Tuchowie nauczyciele i młodzież naszego liceum uczestniczyli w trzecim i niestety ostatnim spotkaniu filmowym, realizowanym w ramach programu Erasmus+, a konkretnie projektu I CHANGE. Zostali zaproszeni przedstawiciele lokalnych środowisk kultury i nauki oraz władz samorządowych wraz z burmistrzem Tuchowa, Panem Adamem Drogosiem. W spotkaniu również wzięli udział nauczyciele i młodzież zaprzyjaźnionych gimnazjów z Tuchowa i Siedlisk. Tym razem Pan Mariusz Widawski zaprezentował nam obraz ,,Sprawiedliwy” z 2015 roku w reżyserii Michała Szczerbica. Projekcję poprzedził obszerny wstęp, poprowadzony przez Panią Agnieszkę Grzegorzek – Zając, dzięki któremu znacznie poszerzyliśmy swoją wiedzę na temat historii i kultury Żydów.

Film pokazuje historię żydowskiej dziewczynki – Hani, uratowanej przez Polaków w czasie II wojny światowej na Kielecczyźnie. Jest to oparta na faktach bardzo poruszająca opowieść o rodzinie, która jest gotowa zaryzykować wszystko, by uratować małą żydówkę w czasach, kiedy zwyczajny odruch serca wymaga największego bohaterstwa. Po latach Hanna, już jako dorosła kobieta wraca w rodzinne strony, by przekonać rodzinę, która ją uratowała, aby ta przyjęła izraelski medal ,,Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.  Jest to podróż  do najtrudniejszych, ale i najważniejszych momentów jej życia. Historia ta wpisuje się w swoistą ,,trylogię” filmową, która przybliżyła nam kulturę i życie Romów, Turków i właśnie Żydów. Jesteśmy wdzięczni jako społeczność szkolna za te pasjonujące lekcje o innych, ale jakże nam bliskich ludziach.

15 Lis

SPOTKANIE SZKOLENIOWE KADRY NAUCZYCIELSKIEJ W TURCJI, SAMSUN

W dniach 6 -12 listopada br. w miejscowości Samsun odbyło się kolejne szkoleniowe spotkanie nauczycieli w związku z realizacją projektu I CHANGE współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus. W spotkaniu wzięli udział nauczyciele czterech partnerskich szkół z Francji, Hiszpanii, Turcji i Polski. Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika reprezentowały nauczycielki języka angielskiego: Lucyna Ryndak i Aneta Szupińska.

Nauczyciele szkoły tureckiej przeprowadzili zajęcia kulturowe oraz zajęcia dotyczące głównych aspektów merytorycznych projektu, m.in. „Co to znaczy być uchodźcą”, „Kryzys migracyjny w Europie”, „Opowieść o dwóch braciach”, „Opowieść Alego”. Odbyły się warsztaty i seminaria poświęcone omówieniu lekcji i gromadzeniu materiałów do finalnego produktu projektu: „Dodatku metodycznego dla nauczycieli – jak uczyć w wielokulturowej Europie”.

Nauczyciele wymieniali dobre praktyki, dzielili się swoja wiedzą, doświadczeniami, umiejętnościami, prezentowali swoje metody i techniki pracy. Dzięki temu zostały wypracowane nowe rozwiązania przydatne do poprawy dialogu międzykulturowego. Podkreślano m.in. znaczenie umiejętności posługiwania się językiem angielskim, który jest niezbędnym narzędziem do prowadzenia dyskusji i  wyrażania opinii w wielokulturowej klasie. Równie ważne jest zachęcanie uczniów do refleksji, krytycznego myślenia i wyciągania wniosków. Nieodzownym  elementem prowadzenia zajęć w klasach wielokulturowych jest wykorzystywanie technologii komputerowo-informacyjnych, dzięki którym zajęcia stają się ciekawsze, a zatem motywują uczniów do pracy. Zajęcia  prowadzone metodą projektową wydają się być istotnym elementem w prowadzeniu zajęć w klasach wielokulturowych. Dają one możliwość ćwiczenia twórczego myślenia, uczą umiejętności pracy w zespole i rozwiązywania problemów, jak również pomagają w przełamywaniu własnych ograniczeń.

Pobyt w Turcji obfitował również  w wycieczki dzięki którym nauczyciele mogli namacalnie zetknąć się z historią, kulturą i tradycjami tego kraju. W Stambule ( dawny Konstantynopol) zwiedziliśmy Hagie Sophie ( Mądrość Boża), pierwszy kościół chrześcijańskiego wschodu ufundowany przez cesarza Justyniana I Wielkiego. W XV wielu zamieniony na meczet, a obecnie muzeum.

Podziwialiśmy Błękitny Meczet (a właściwie Meczet Sułtana Ahmeda), który szczyci się z posiadania sześciu minaretów i jest najwspanialszym przykładem okresu klasycznego sztuki islamskiej w Turcji.

Na trasie naszej wycieczki znalazł się również Izmir (starożytna Smyrna), dość nowoczesne, trzecie co do wielkości  miasto  i drugi po Stambule port nad morzem Egejskim oraz  miejsce narodzin Homera.

Dotarliśmy również do Efezu gdzie swoje ostatnie lata życia spędził święty Jan wraz z matką Jezusa Maryją. Na wzgórzu Coressus,  powyżej ruin Efezu, znajduje się niewielka kapliczka wybudowana na fundamentach domu, w którym, zgodnie z legendą, zamieszkała Maria (Dom Maryi Dziewicy).

Naszą długą wyprawę zakończyliśmy w Pamukkale   i Hierapolis.  Pamukkale (Bawełniany Zamek) to przepiękne wapienne osady (tarasy) na zboczu góry Cökelez, zwane również trawertynami w czasach rzymskich.  Pamukkale powstało dzięki obecności 17 źródeł termalnych, z których na powierzchnię ziemi wydobywa się woda o temperaturze od 35 aż do blisko 100 stopni Celsjusza. Jest ona  bogata w związki wapnia i dwutlenek węgla ochładzając się na powierzchni, wytrąca  węglan wapnia, którego osady układają się w nacieki i stalaktyty. Proces ten trwa nieprzerwanie od około 14 tysięcy lat, obecnie ten cud natury jest wysoki na 160 metrów, długi na 2700 metrów i szeroki na 600 metrów.

W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się ruiny Hierapolis (Świętego Miasta), które w starożytności pełniło rolę uzdrowiska. Można tu zobaczyć m.in. miejsce męczeńskiej śmierci świętego Filipa apostoła, ruiny  teatru rzymskiego czy  świątynii Apollina i  jeden z najlepiej zachowanych cmentarzy antycznych.

Turcja to niesamowity kraj, dotknęliśmy kultury helleńskiej, rzymskiej i islamskiej. To niesamowite przeżycie stąpać po ziemi gdzie kiedyś oddawano hold bożkom, władcom, gdzie następnie rodziło się chrześcijaństwo, by ostatecznie być wypartym przez islam.

Szkoleniowe spotkanie kadry nauczycielskiej w Turcji było bardzo udane i konstruktywne, wszystkie działania  w pełni wpisały się w założenia projektowe.

 

08 Paź

MIĘDZYNARODOWA WYMIANA W SAMSUN, TURCJA

Za nami kolejna wymiana międzynarodowa w związku z realizacją projektu I CHANGE  współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus.

W dniach 24.09 -02.10. 2017r. młodzież i nauczyciele czterech krajów: Francji, Hiszpanii, Turcji i Polski spotkali się w czarnomorskiej miejscowości Samsun, gdzie znajduje się turecka szkoła partnerska. W wymianie wzięło udział pięcioro uczniów naszego liceum: Magdalena Pindera (3c), Justyna Mucha (3c), Jakub Pypeć (2b), Patryk Stefan (2a) i Piotr Zych (2b) pod opieką Lucyny Ryndak i Iwony Sandeckiej.

Każda wymiana ma  inny temat wiodący. Tym razem to: Azyl i pomoc humanitarna w poszczególnych krajach partnerskich. Jest to kwestia szczególnie bliska Turcji z uwagi na jej sąsiedztwo z Syrią.

Zajęcia w szkole to również praca nad finalnymi produktami projektu. Tradycyjnie w grupach międzynarodowych uczniowie wypracowali kolejną część komiksu i broszury informacyjnej,  dotyczących  historii, kultury i religii Turcji.

Pobyt w Turcji dostarczył wszystkim uczestnikom niezapomnianych wrażeń. W  Vezirkopru płynęliśmy kanionem SahinkAya, zwiedziliśmy Amazję i bajeczną Kapadocję. Kilkudniowy pobyt pozwolił nam poznać w pigułce kulturę Turcji, która- jak ktoś powiedział- stoi w rozkroku pomiędzy Europą i Azją. Stąd też, mimo dominującej religii islamu, wielu Turków żyje po europejsku. To ludzie bardzo gościnni, życzliwi i radośni.

Wymiany międzynarodowe to niesamowite doświadczenie i  wspaniała okazja, żeby poznać nowych ludzi, zrozumieć ich i stać się bardziej otwartym na to, co inne. Myślę, że i tym razem właśnie tak było. Kolejna i  ostania wymiana młodzieżowa odbędzie się już w marcu przyszłego roku w Polsce.

Relacje uczniów biorących udział w wymianie.

Magdalena Pindera, uczennica klasy 3c

Erasmus jest wspaniałym doświadczeniem. Wymiana do Turcji trwała od 24września  do      2 października.  Podczas stosunkowo krótkiego pobytu w znacznym stopniu poznaliśmy ten kraj. Jak się okazało, odmienna kultura nie stawiała żadnych barier w nawiązywaniu nowych znajomości . Turcy okazali się bardzo otwarci, przyjacielscy, gościnni. Wprowadzili nas w nastrój sielankowego życia, gdzie czas płynie wolniej, a wszelakie  zorganizowane plany nie istnieją. W ramach wycieczek odwiedziliśmy oddaloną o 400km od Samsun Kapadocję, po drodze zwiedziliśmy Amazję. Udało nam się również płynąć kanionem SahinkAya w Vezikopru. Wycieczki te umocniły nas w przekonaniu, że Turcja skrywa wiele niesamowicie pięknych miejsc. Posmakowaliśmy również tamtejszej kuchni, całkowicie różnej od kuchni polskiej.  Nie mogło oczywiście zabraknąć znanego z Turcji kebaba jak i słodkiego deseru –  Baklawy. Ważnym aspektem wymiany było podszkolenie języka angielskiego. Dni spędzone w szkole przy tworzeniu komiksów na pewno nam w tym pomogły. Tureccy koledzy zapewnili nam wile niezapomnianych atrakcji, w tym paintball i dyskoteka pożegnalna na statku. Czas spędzony w Turcji uważam w pełni wykorzystany. Będę miło wspominać tę wymianę. Bez żadnych wątpliwości chciałabym to przeżyć raz jeszcze.

Justyna Mucha, uczennica klasy 3c

W niedzielę 24.09.2017 r. rozoczęła sie nasza podróż do Turcji. Przygotowania do tej wyprawy rozpoczęliśmy już kilka miesięcy wcześniej. Liczne prezentacje, filmy,               spotkanie z turkologiem miały przygotować nas do zderzenia z inną kulturą. Z niewielkimi obawami i niepokojem wyjechaliśmy do Warszawy na lotnisko im. Fryderyka Chopina,           z którego wylecieliśmy do Turcji. Po ponad dwudziestogodzinnej podróży dotarliśmy           do Samsun.  Mimo wczesnej pory zauważyłam, że miasto tętni życiem. Niewyspani,               ale z dobrym humorem i podekscytowaniem wybraliśmy się do szkoły, gdzie po krótkim powitaniu i zapoznaniu przystąpiliśmy do pracy. W 3-osobowych grupach tworzyliśmy komiks o tradycji i kulturze Turków. Wieczorem miałam okazję uczestniczyć w kolacji,           na której spróbowałam typowo tureckich przysmaków. Nie wszystkie potrawy przypadły  mi do gustu, jednak desery i herbata podawana w tzw. tulipanach smakowały bardzo dobrze. Kolejne dni spędziliśmy  na wycieczce w Amazji i Kapadocji. Wulkaniczne stożki, jaskinie, podziemne miasto zrobiły na nas wszystkich ogromne wrażenie. Również piątkowy wyjazd do Vezirkopru bardzo mi się podobała. Myślę, że nie tylko mnie Turcja zachwyciła niesamowitymi widokami i egzotyczną roślinnością. Sobotę i niedzielę spędziliśmy  w uczniowskim gronie.  Nasi tureccy koledzy zorganizowali mnóstwo atrakcji, m. in. : wyjście na paintball’a , ognisko na plaży, dyskotekę na statku. Podczas całego pobytu mogłam odczuć ich gościnność, otwartość, żywiołowość.  Niestety, wszystko co dobre szybko się kończy- w niedzielną noc, ze łzami w oczach, opuściliśmy Samsun.

Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b

Na ten dzień czekaliśmy prawie rok. 24 września rozpoczęła się nasza podróż do Turcji. Po pożegnaniu z bliskimi wsiedliśmy do busa, którym dotarliśmy na lotnisko Okęcie w Warszawie.

Ze stolicy wylecieliśmy do Stambułu – największego miasta i dawnej stolicy Turcji. Po kilkugodzinnym oczekiwaniu znów wzlecieliśmy w powietrze – tym razem do Ordu. Po szczęśliwym lądowaniu i odprawie przywitał nas Kurtulus Candan – koordynator wymiany.

Po przybyciu do Samsunu odebrały nas nasze tureckie rodziny, zaś Justyna i Magda z nauczycielkami zakwaterowały się w hotelu. Następny dzień, pomimo krótkiego snu, wymagał od nas przytomności – poniedziałek był czasem spotkania z wszystkimi uczestnikami, z którymi znaliśmy się dotąd tylko przez Internet. Po obejrzeniu szkoły przystąpiliśmy do pracy – naszym zadaniem było wykonanie komiksów, przybliżających turecką kulturę. We wtorek znów ruszyliśmy w trasę – tym razem cała grupa zwiedzała Amazję, miasto w kotlinie, gdzie  zachowały się starożytne budowle. Potem skierowaliśmy się ku centrum kraju, do Kapadocji, uznawanej przez wielu za jeden z cudów świata. Późnym wieczorem dotarliśmy do hotelu. Nazajutrz mieliśmy czas wypełniony szczelnie przez niezliczone atrakcje tego regionu: od zwiedzania podziemnego miasta, w którym przed wiekami kryli się mieszkańcy tamtych terenów, przez wąwóz Goreme z księżycowym wprost krajobrazem i starożytnymi klasztorami chrześcijańskimi, kończąc na pracowniach ceramiki i kamieni szlachetnych. W środę wieczorem ponownie byliśmy w Samsunie.

Kolejny dzień był ponownie poświęcony pracy w grupach, nasi tureccy korespondenci nie szczędzili nam również atrakcji poza szkołą. Piątek był kolejnym dniem zwiedzania, tym razem pojechaliśmy do Vezirkopru, gdzie zwiedziliśmy meczety, po czym przesiedliśmy się na statek, na którym przepłynęliśmy przez malowniczy kanion, zalany wodami jeziora. Sobota i niedziela były czasem spędzonym w rodzinach, nasi przyjaciele zapewnili nam także m.in. grę w paintballa oraz pożegnalną zabawę na statku. W niedzielę wieczorem ze łzami w oczach musieliśmy pożegnać się z naszymi tureckimi rodzinami i wymiennikami. Dopiero wtedy uświadomiliśmy sobie, jak bardzo zżyliśmy się przez ten czas, jednak pocieszył nas fakt, że przynajmniej z niektórymi spotkamy się w marcu w Polsce. O północy bus zabrał nas na lotnisko, a Turcja żegnała nas ulewnym deszczem. Po kolejnym locie zaopatrzyliśmy się w ostatnie pamiątki ze Stambułu, po czym odlecieliśmy do Warszawy. W Tuchowie znaleźliśmy się tuż po zachodzie słońca.

Jesteśmy wdzięczni wszystkim, dzięki którym nasza wymiana była możliwa, w sposób szczególny paniom profesor mgr Lucynie Ryndak i mgr Iwonie Sandeckiej, które przez ponad tydzień robiły wszystko, aby było nam jak najlepiej i abyśmy jak najwięcej skorzystali z tego niezwykłego czasu. Ten wyjazd na zawsze pozostanie w naszej pamięci, wierzymy, że jeszcze nie raz odwiedzimy Turcję i naszych zagranicznych znajomych.

 

Patryk Stefan, uczeń klasy 2a

Nasza przygoda rozpoczęła się niedzielnego poranka 24.09.2017. Pełni entuzjazmu wyjechaliśmy do Warszawy, skąd mieliśmy rozpocząć naszą podróż na największy kontynent, jakim jest Azja, a dokładniej do Turcji. Naszym miastem docelowym był Samsun, gdzie dotarliśmy po 20 godzinnej podróży. Na miejscu czekały na nas rodziny, które zdecydowały się nami zaopiekować. Pierwszego dnia pojechaliśmy do szkoły, gdzie poznaliśmy się z Francuzami, Turkami oraz Hiszpanami. Jeszcze nieco zaspani przystąpiliśmy do tworzenia komiksu w 3-osobowych grupach.

Komiks miał opisywać zwyczaje oraz uroczystości typowe dla Turcji. Po pracy mieliśmy okazję lepiej poznać się z goszczącymi nas rodzinami oraz skosztować tureckich specjałów. Kolejne dwa dni były przeznaczone na wycieczkę w głąb Turcji. Amazja i Kapadocja, to miejsca w których mieliśmy okazję zobaczyć grobowce, jaskinie, wulkaniczne skały oraz podziemne miasto. W piątek o poranku wyjechaliśmy do Vezirkopru, gdzie zwiedziliśmy pobliskie meczety oraz mieliśmy okazję płynąć przez, niemal jak wyrwany z bajki kanion. Ciepły klimat, piękne widoki oraz kuchnia wraz z wyśmienitymi słodkościami z pewnością są czynnikami, które przyciągają miliony turystów z całego świata. Turystyce sprzyja też gościnność Turków.

Ostatnie dni naszego pobytu w Turcji spędziliśmy z przyjaciółmi z wymiany. Lecz i wtedy nie zabrakło atrakcji takich jak np. dyskoteka na statku czy też wyjście na paintball’a. Mimo krótkiej znajomości ze łzami musieliśmy się pożegnać z rodzinami oraz z przyjaciółmi. W niedzielę w nocy opuściliśmy Samsun.