13 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII RODZICA, P. BARBARY MAZURKIEWICZ

Życie pisze różne scenariusze. Dla naszej córki napisało piękny scenariusz pt. „Przygoda z Hiszpanią”. Wszystko zaczęło się w ubiegłym roku szkolnym kwalifikacjami do Programu Erasmus+.

Ogromnie ucieszyła nas wiadomość o zakwalifikowaniu się naszej córki do programu i możliwości wyjazdu do wymarzonej Hiszpanii. Myślę, że podobnie jak u wielu rodziców, tak i u nas  pojawiło się wiele emocji, z jednej strony radość, z drugiej obawy. Jednak wszystkie wątpliwości rozwiały się bardzo szybko, już pierwszy telefon o bezpiecznym dotarciu na miejsce i fantastycznym wrażeniu jakie wywarła na Gosi rodzina, u której miała spędzić te kilka dni, spowodowała że byliśmy od tej pory spokojni.

Potem każdy dzień przynosił naszej córce nowe doznania. Po pierwsze zachwycił ją klimat, zupełnie odmienny od naszego, po drugie możliwość zwiedzania. Hiszpania oferowała wiele cudownych miejsc, przyciągających uwagę i urzekających pięknem. W ramach Programu Erasmus + odbyło się wiele wycieczek , do Sewilli, Malagi, Gibraltaru, a każde z tych miejsc miało niepowtarzalny urok. Ucztą dla oczu była nie tylko architektura, ale i roślinność.

Najważniejsza jednak była możliwość poznania młodych ludzi, nie tylko z Hiszpanii, ale z Francji i Turcji, którzy byli uczestnikami programu. Uczestnictwo we wspólnych zajęciach, lekcjach i zabawie wiele naszą córkę nauczyło. Chodzi tu nie tylko o doskonalenie umiejętności językowych, współpracę podczas realizacji zadań takich jak tworzenie komiksu, broszury, prezentacji, ale poznanie osobowości, charakterów, stylu bycia i wrażliwości młodzieży z pozostałych krajów. Myślę, że była to dobra lekcja życia, sprawdzenia swoich możliwości, zdobycia wiedzy na temat innych kultur, religii, obyczajów, ale też wiedzy o sobie samym.

Dzięki gościnności hiszpańskiej rodziny Gosia poznała całą gamę smaków kuchni śródziemnomorskiej. Zachwyciła ją ich mentalność, radość życia i spontaniczność. Pobyt w rodzinie dał możliwość dopytania o wiele interesujących szczegółów, a także przekazania informacji o naszym kraju.

Szybko upłynął rok i mieliśmy okazję gościć w naszym domu Alicię. Było to bardzo sympatyczne przeżycie dla całej rodziny, które na zawsze wpisze się w naszą pamięć i  serca.

Koordynatorka programu Pani Lucyna Ryndak wraz z grupą nauczycieli z Liceum Ogólnokształcącego w Tuchowie zadbali o dobrą atmosferę, bezpieczeństwo i i zapewnienie wielu atrakcji zarówno dla obcokrajowców jak i dla naszych dzieci. Były wycieczki do Tarnowa, Zakopanego, wyjazd na Kasprowy, zwiedzanie Krakowa, Kopalni Soli w Wieliczce, pobyt na Wawelu, wycieczka do Bóbrki, warsztaty w Zalipiu i wiele innych atrakcji. Młodzież miała wiele okazji do poznania uroków naszej ojczyzny, kultury i zwyczajów ale i bogatej tradycyjnej kuchni, zarówno podczas wycieczek jak i w naszych domach. Uczniowie mieli też okazję do zawarcia przyjaźni, bliższego poznania się podczas spędzanego wspólnie wolnego czasu.

Jak wszystko co dobre szybko się kończy, czas minął nieubłaganie, nadszedł czas rozstania,

podczas którego nie obyło się bez wzruszenia i niejednej łezki w oku.

Patrząc na Program Erazmus + z punktu widzenia rodzica jestem bardzo zadowolona  z udziału naszej córki  w tym programie. Szczerze polecam wszystkim młodym ludziom wzięcie udziału w wymianach międzynarodowych, zważywszy na fakt, że nic nie kształci tak jak podróże, a języka najlepiej uczyć się w praktyce.Takie wyjazdy są doskonałą okazją sprawdzenia znajomości języka w autentycznych sytuacjach. To dobry czas na własne  obserwacje, spostrzeżenia i przyjrzenie się z bliska  innym kulturom,  wszystkim podobieństwom i różnicom i wyciągnięcie wniosków dla siebie.Z pewnością jest to doświadczenie, które wiele może  zmienić w postrzeganiu świata,  a na pewno uczy otwartości, tolerancji i i rozbudza ciekawość świata czego życzę wszystkim młodym ludziom.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. GRZEGORZA STANISŁAWCZYKA, REDAKTORA NACZELNEGO ‚WIEŚCI TUCHOWSKICH’

 

Jak wiadomo tuchowskie liceum ponad 25 lat temu nawiązało kontakty z podobnymi szkołami w Niemczech i we Francji. Przy udziale samorządu Gminy Tuchów współpraca ta zaowocowała coroczną wymianą grup młodzieży z naszej szkoły oraz przedstawicieli miasta i gminy z grupami młodzieży i nauczycieli oraz przedstawicieli samorządów i tamtych krajów. Zmiany ustrojowe i polityczne, jakie zaszły w ostatnim ćwierćwieczu w Polsce i w Europie stworzyły nowe możliwości nawiązania i poszerzania kontaktów oraz współpracy z młodzieżą z wielu innych krajów. Temu celowi służą różnorodne formy kontaktów – a jednym z nich jest projekt Erasmus+, którego realizacją przy akceptacji Dyrekcji LO i pomocy nauczycieli zajęły się p. Lucyna Ryndak i p. Aneta Szupińska . Dwuletnia realizacja tego projektu Erasmus przy udziale naszej młodzieży oraz uczniów ze szkół we Francji (w Trouville-sur-Mer), z Hiszpanii (w Fuengiroli) oraz z Turcji (w Samsun) – pozwalają na bardzo wysoką ocenę pomysłu jak również jego przebiegu – a przede wszystkim na pozytywne skutki, jakie w umysłach i świadomości młodych ludzi pozostawiły bezpośrednie kontakty z młodzieżą i środowiskami, jakie prezentowały grupy z krajów, które mimo, że leżą w Europie są bardzo zróżnicowane pod względem kulturowym, społecznym, religijnym i obyczajowym w porównaniu z naszą Ojczyzną.

Możliwość bezpośrednich kontaktów z młodzieżą z innych krajów oraz ze środowiskami w jakich żyją, uczą się i pracują, pozwoliła uczniom naszego liceum na zapoznanie się nie tylko z geograficznym pięknem tych miejscowości, które odwiedzili, ale przybliżyła wielowiekową historię tych narodów i ich rolę w kształtowaniu dziejów zarówno dawnej jak i współczesnej Europy.

Myślę jednak, że tym co jako najważniejsze można wymienić po dwuletniej realizacji programu Erasmus+ jest to, że w środowisku młodych ludzi z różnych części Europy utrwaliła się myśl, że mimo wielorakiej różnorodności możemy poznać się bliżej i lepiej – żyć w przyjaźni i funkcjonować w pokoju. Niewątpliwie dla uczniów naszej szkoły każdy wyjazd za granicę był wielką przygodą – ale w rzeczywistości był poszerzeniem horyzontów myślowych, poznawczych i owocował pozytywnymi przeżyciami. Trzeba dodać, że tuchowska młodzież w sposób godny reprezentowała swoją szkołę za zewnątrz, co niewątpliwie przyczyniło się do kształtowania dobrej oceny w środowisku, z którego pochodzą a także o naszej ojczyźnie – Polsce. Dla nauczycieli i wychowawców – oprócz dużego trudu i pracy włożonych w realizację programu i każdorazowego wyjazdu za granicę – była to niezwykle ciekawa i bogata możliwość porównania warunków pracy, kształcenia i wychowania na poziomie szkół średnich w różnych krajach Europy.

 

Na przykładzie wydarzeń, które zachodzą aktualnie we współczesnym świecie w sposób niezwykle wyrazisty i często dramatyczny widać, do czego prowadzą takie zjawiska jak brak poszanowania ludzkiej godności i tożsamości, łamanie elementarnym praw człowieka do życia, do wolności, do pracy, do pokojowego współistnienia i samostanowienia o sobie poszczególnych narodów i narodowości. Skutkiem nieposzanowania tych reguł są ustawiczne konflikty i wojny, których tragicznych skutków doświadczyły narody świata w XX wieku – a kontynuacja tych nieszczęść trwa także w XXI wieku.

Myślę, że szansą, aby coś w tej materii zmienić w przyszłości są na razie w małej skali – programy i projekty typu Erasmus+, które pozwalają młodym ludziom z różnych krajów nawiązać bliższe kontakty, wzajemnie poznać siebie, różnice społeczne i kulturowe, po to, aby w przyszłości przy wzajemnym poszanowaniu prawa każdego człowieka i narodu, można była na różnych płaszczyznach (społecznych, politycznych, ekonomicznych, itd.) – budować lepszą a z pewnością pokojową przyszłość Europy i świata. A zatem aby osiągać ten cel należy poszerzać i wdrażać do realizacji tego typu projekty, programy i przedsięwzięcia, w które angażować się będą coraz liczniej i częściej młodzież ze szkół średnich i z wyższych uczelni.

 

Obok wyżej wymienionych celów, którym służą projekty typu Erasmus+, bezpośrednim efektem kontaktów z młodzieżą z innych krajów jest doskonalenie znajomości języków obcych i umiejętność komunikowania się przy ich użyciu. Wymusza to również konieczność zaznajomienia się i umiejętność posługiwania się nowymi i ciągle unowocześnianymi technologiami informacyjnymi (np. komputer, internet, itp.). Jest takie stare przysłowie, że „podróże kształcą”. Istotnie zawsze tak było, a w dzisiejszych czasach przysłowie to ma zwielokrotnioną wymowę. Podróże i kontakty z ludźmi z różnych krajów – często bardzo różniących się od naszego pod wieloma względami pozwalają poznać nie tylko historię tych narodów, ale umożliwiają zapoznania się i przyglądnięcie, jak dzisiaj funkcjonują inne społeczeństwo na różnych płaszczyznach – m.in. w dziedzinie społecznej, politycznej i ekonomicznej.

 

 

 

 

12 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. ADAMA DROGOSIA

W poniedziałek 12 marca młodzież uczestnicząca w projekcie Erasmus plus wraz z opiekunami spotkała się ze mną w ratuszu.

Uważam, że udział młodzieży szkoły średniej w takim projekcie to strzał w dziesiątkę! Wyjazd zagraniczny to przede wszystkim rozwój osobowościowy, lekcja samodzielności, radzenia sobie w trudnych sytuacjach i umiejętności szybkiego nawiązywania kontaktów międzyludzkich, ale też poznawanie nowej kultury, języka i przystosowywania się do nowych warunków, możliwość nauczenia się, jak żyć i pracować z osobami różnych narodowości i kultur.
Na pewno  jest to niesamowita przygoda, masa intensywnych wrażeń, doświadczenie zawodowe, nowe znajomości i wspomnienia na całe życie. Jestem pewien, że osoby po takim wyjeździe stają się bardziej otwarci i tolerancyjni, dzięki czemu lepiej potrafią pracować w zespole.

Ważnym elementem wymiany było zakwaterowanie u lokalnych rodzin, z którymi uczestnicy rozmawiali podczas wspólnych posiłków. Dzięki temu mogli lepiej poznać realia życia w wybranych krajach i przede wszystkim rozwijać swoje kompetencje językowe.

Gratuluję nauczycielom i uczniom biorącym udział w tej wymianie i mam nadzieję, że nie był to ostatni pomysł na powiększenie swojego doświadczenia.

12 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. ANNY BRONIEK

I CHANGE – projekt Erasmus+ na piątkę z plusem w tuchowskim Liceum im. M. Kopernika

Na projekty edukacyjne realizowane w ramach unijnej inicjatywy rocznie przeznacza się w Polsce ok. 50 mln euro. Dzięki tym funduszom ok. 15 tys. polskich studentów wyjeżdża każdego roku z kraju, by studiować na zagranicznych uczelniach. Tysiące uczniów szkół średnich uczestniczy w wymianach młodzieżowych, podróżuje do krajów Unii w ramach rozmaitych projektów.

      Erasmus to najbardziej popularny unijny program edukacyjny. Założenia jego nowej edycji nazwanej Erasmus +  realizowali również uczniowie tuchowskiego „Kopernika”
we współpracy z młodzieżą z Hiszpanii, Francji i Turcji.
Koordynatorem tych działań były nauczycielki języka angielskiego, panie Lucyna Ryndak i Aneta Szupińska. Na etapie przygotowań uczestniczyły w międzynarodowych spotkaniach szkoleniowych, poprzedzonych wielomiesięczną pracą.
Wspomagane przez innych nauczycieli liceum nadzorowały 4 międzynarodowe wymiany młodzieżowe. Tuchowscy uczniowie  podróżowali do Francji, Hiszpanii i Turcji, by na końcu gościć u siebie nowych kolegów. Podczas spotkań realizowali zaplanowane działania (takie jak komiks na temat historii  i kultury krajów partnerskich, broszura z informacjami dotyczącymi  życia codziennego w każdym z nich, itp.), uczestniczyli w lekcjach językowych, informatycznych, kulturowych, w zajęciach sportowych, wycieczkach krajoznawczych. Zwiedzali muzea i ważne dla danego regionu zabytki, przygotowywali projekty artystyczne (śpiew, taniec, scenka teatralna i inne). Trudno wyliczyć wszystkie działania, było ich zbyt wiele. Obszerne relacje i fotorelacje z tych spotkań można przeczytać i obejrzeć na stronie internetowej liceum z zakładce „Erasmus +”.
Fantastycznie wypadło uroczyste spotkanie podsumowujące wymiany młodzieżowe w miejscowym Domu Kultury , powiązane z przyjazdem młodych ludzi z partnerskich szkół i ich opiekunów do Tuchowa.
Było merytorycznie, inspirująco, zabawnie, ale i wzruszająco. Uczniowie dali popisy swoich talentów: „Kopernicy” iście profesjonalnie zaprezentowali tańce narodowe różnych krajów, dziewczyny rozbłysły talentem wokalnym. Wszystkie szczegóły dopracowane! Widać było naszą polską obowiązkowość, odpowiedzialność, akuratność.
Hiszpanie w zabawnej pantomimie (i na wielkim luzie!) pokazali swoje narodowe cechy, streszczające się w ” fiesta, sjesta i maniana”! Oj, warto by się od nich tego nauczyć, może bylibyśmy zdrowsi? Młodzi Turcy ujmowali wdziękiem, urokiem, kulturą. Francuzi, jak to Francuzi, nie pozwalali sobie na hałaśliwość i zbędną emocjonalność.
A już całkiem poważnie, to był naprawdę miły i budujący widok – widzieć tych pięknych młodych ludzi, nieco różnych, a zarazem tak bardzo podobnych, we wspólnej zabawie i pracy. Jeden z nich, bodajże Hiszpan, powiedział, że to jego pierwszy wyjazd zagraniczny i na pewno nie zapomni go do końca życia! Wielu mówiło o zawiązanych przyjaźniach.
Czemu służą takie projekty? Jaki cel im przyświeca? Bo nie o naukę języka w nich tylko chodzi. Myślę, że najważniejsze jest otwarcie się na inność, na obcego , który przy bliższym poznaniu okazuje się interesujący i wartościowy, a niekiedy staje się przyjacielem.
Nie szata zdobi człowieka i nie kolor skóry decyduje o człowieczeństwie, ale zwykłe ludzkie cechy, takie jak dobroć, wrażliwość, skłonność do pomocy, zdolność do miłości, szacunek dla drugiego człowieka. Uczniowie poznają inne kultury i uczą się tolerancji. Wiele szkód poczyniła w naszym narodzie sarmacka- źle pojęta – tradycja, z tą swoistą mieszanką megalomanii i kompleksów, z pogardą dla inności wynikającą z zacofania i lęku przed nieznanym.
Ci młodzi ludzie stają się bardziej otwarci na nowe wyzwania, stają się pewniejsi siebie, widzą celowość  uczenia się obcych języków, poznawania nowych kultur, bo owo poznawanie ich ubogaca. Uczniowie w swoich wystąpieniach wielokrotnie sami mówili o wyzbywaniu się stereotypów. To pierwszy krok na drodze do otwartego umysłu i otwartego serca. Uczyli się współpracy w zespole, kreatywności, przedsiębiorczości.
Erasmus+ zmienił już życie tysięcy osób i robi to do tej pory. Zmieni też zapewne tych młodych ludzi z Polski, Francji, Hiszpanii i Turcji.
Warto zaznaczyć, że z projektu korzystali nie tylko wyjeżdżający za granicę, ale i wszyscy uczniowie, którzy mogli obejrzeć w sali kina „Promień” cztery filmy związane z tematyką projektu, pt.”Mustang” Deniz Erguven, „Sprawiedliwy” Michała Szczerbica, „Papusza” Joanny Kos-Krauze i zmarłego niedawno Krzysztofa Krauze oraz
„Cygan” Martina Sulika.
Wszystkie one są warte obejrzenia i refleksji, prezentują bowiem trudny los szlachetnych, wartościowych jednostek w zderzeniu z brutalnym światem, nieakceptującym inności.
I CHANGE . Tytuł projektu oznacza ZMIENIAM. Kto zmienia? Ja zmieniam. Kogo zmieniam? Najpierw siebie – staję się bardziej świadomy siebie i innych ludzi, bardziej światły, rozumny, otwarty na nowe doświadczenia, na innego człowieka, inną kulturę, bardziej twórczy, doceniający wiedzę, ciekawy świata.
Ale też zmieniam innych, którzy tak jak ja otwierają się na inność, w tym na mnie, mój kraj, jego kulturę. Zmieniam więc świat na bardziej przyjazny, akceptujący, otwarty, tolerancyjny, na świat, w którym chciałbym żyć.

 

 

 

12 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. BOŻENY WRONY

 

Międzynarodowy projekt realizowany ostatnio przez Liceum Ogólnokształcące w Tuchowie to doskonały przykład nowatorskiego podejścia do edukacji. I CHANGE to projekt, który pozwala na samodzielne poznawanie świata oraz naukę przez doświadczenie, które osobiście uważam za najskuteczniejszą metodę nauczania. To, co wynosimy ze szkoły i zostaje z nami na długie lata, to przeważnie wiedza nabyta właśnie poprzez doświadczenie. Program Erasmus plus to także właściwa metoda na praktyczne wykorzystanie zdobytej w szkole wiedzy.

Tego typu przedsięwzięcia przynoszą wiele korzyści uczestnikom. Przede wszystkim  doskonale wpływają na rozwijanie umiejętności językowych. Jeśli trzeba użyć języka obcego, aby w jakikolwiek sposób się porozumieć ze sobą, to nie ma lepszego sposobu na jego naukę. Podejrzewam, iż uczniowie biorący udział w projekcie poprawili znacznie swoje lingwistyczne umiejętności, zresztą można to było zauważyć na spotkaniu podsumowującym  czwartą wymianę młodzieżową w Domu Kultury w Tuchowie. Międzynarodowe projekty doskonale ułatwiają poznanie kultury innych krajów. Poprzez wymianę międzynarodową uczniowie mogli pojechać do krajów partnerskich i na własne oczy zobaczyć, jak tam żyją ludzie, czym to życie różni się od naszego. Na pewno przekonali się, iż Hiszpanie, Francuzi czy Turcy to tacy sami ludzie jak my Polacy. Nie ma znaczenia, że różni nas kultura, wychowanie bądź religia. Bo ci ludzie, tak jak my, mają te same potrzeby życiowe, chcą się uczyć, podróżować, cieszyć się życiem i można by wymieniać tak dalej w nieskończoność. To wzajemne poznanie doskonale przyczyniło się znów do zwalczania stereotypów i uprzedzeń, których  nie brakuje w naszym kraju. Jak wielu z nas utożsamia muzułmanina z terrorystą? Przecież tak nie jest. Podejrzewam, iż żaden uczeń, który uczestniczył w projekcie, nie podejdzie do obcokrajowca pracującego w Polsce  i nie będzie wykrzykiwał obraźliwych słów pod jego adresem. Nauczyć się tolerancji, zaakceptować inną kulturę, otworzyć się na świat, można właśnie poprzez: poznanie ludzi mieszkających w innych krajach, poprzez nawiązanie przyjaźni. Czytając wypowiedzi uczestników projektu, można się przekonać, iż mają bardziej otwarte umysły, są odważniejsi i ciekawi świata.

Takie przedsięwzięcia uczą także kreatywności. Licealiści musieli niejednokrotnie  rozwiązać problem, porozumieć się, współpracować a to wyzwala przedsiębiorczość i uczy samodzielności. To umiejętności  bardzo cenne, otwierają możliwość samozatrudnienia, jak również są cenne dla pracodawców. Natomiast dobra znajomość języka obcego bezsprzecznie ułatwi start na rynku pracy, niezależnie od tego, czy szukamy jej w kraju, czy też za granicą. Bardzo się cieszę, iż tuchowskie liceum zrealizowało tak ciekawy międzynarodowy projekt. Wyrównuje to szanse młodzieży pochodzącej z naszego regionu, otwiera umysły na pełniejsze poznanie świata. To zdecydowanie duży krok podnoszący edukację na wyższy poziom i znaczące ułatwienie startu w dorosłe życie młodym absolwentom tuchowskiego liceum. Gratuluję opiekunom projektu oraz uczniom zaangażowanym w jego realizację.

 

 

 

 

12 Kwi

PROJEKT I CHANGE W OPINII P. MARIUSZA WIDAWSKIEGO

Filmowe spotkania

Jednym z działań  projektu był „filmowy tryptyk” zatytułowany „Inny”. Na to wydarzenie, którego przewodnim motywem tematycznym były słowa wybitnego polskiego reportażysty Ryszarda Kapuścińskiego: „Świat to wielka wieża Babel. Jedna wieża, w której Bóg pomieszał nie tylko języki, ale także kulturę i obyczaje, namiętności i interesy, i której mieszkańcem uczynił ambiwalentną istotę łączącą w sobie Ja i nie-Ja, siebie i Innego, swojego i obcego”, zaczerpnięte ze zbioru wykładów zatytułowanych Ten Inny”, składały się trzy „filmowe lekcje” . Wybór powyższego cytatu stanowił egzemplifikację triady „Swój – Inny – Obcy” wyrażającej cykl spotkań z filmem w tuchowskim kinie „Promień”, przygotowanych i przeprowadzonych przez Agnieszkę Grzegórzek-Zając i Mariusza Widawskiego – edukatorów filmowych i liderów „Filmoteki Szkolnej” w województwie małopolskim.

 

Pierwsze ze spotkań, które odbyło się 13 grudnia 2016 roku, poświęcone było rozważaniom o odmienności i wielokulturowości. „…ten Inny, to jednak jest ktoś” – słowa Ryszarda Kapuścińskiego stały się inspiracją do stawiania pytań o „inność/odmienność” Innego i poszukiwania na nie odpowiedzi z perspektyw: semantycznej, filozoficznej, antropologicznej,  historycznej i socjologicznej. To w tym momencie pojawiła się konieczność odniesienia się do wielokulturowości i edukacji międzykulturowej wynikającej ze spotkania z Innym.

Tekstem filmowym, który za pośrednictwem kodu audiowizualnego ilustrował powyższe zagadnienia, był film z roku 2011 zatytułowany „Cygan”, powstały w koprodukcji czesko-słowackiej, a wyreżyserowany przez Martina Šulíka, film, który zobaczyli uczestnicy tego spotkania. Jest to filmowa opowieść o słowackich Romach pokazująca proces ich stygmatyzacji i alienacji wynikające z ich inności i odmienności. Ludzie w kartonowych domach, ludzie pozostawieni sami sobie, wreszcie ludzie bez żadnych perspektyw, które zmieniłyby ich los.

 

„Turcja –  kraj/przestrzeń spotkania/zderzenia/współistnienia kultur i cywilizacji” – był wiodącym zagadnieniem kolejnego spotkania z filmem (19 września 2017 roku) w gościnnym kinie „Promień” w Tuchowie. W pierwszej części tego wydarzenia jego uczestnicy zostali zapoznani z Turcją – krajem położonym na styku dwóch kontynentów, co warunkuje rozwój: historyczny, polityczno-społeczny, a także kulturalny i kulturowy tegoż państwa. Szczególnie zaakcentowano pozycję, miejsce i rolę kobiety w Turcji wobec państwa, lokalnej społeczności, rodziny i w końcu mężczyzny. Ten ostatni wątek stał się asumptem do zaproszenia słuchaczy do obejrzenia filmu „Mustang” (2015), wyreżyserowanego przez Turczynkę – Deniz Gamze Ergüven, który w sposób szczególny ilustrował problem traktowania tureckich dziewcząt wynikający z „przemocy tradycji w tradycji”. Zniewolenie dziewcząt, traktowanie ich podmiotowo, negacja ich pragnień wynikały z faktu, że były… tylko dziewczętami, kobietami.

 

Ostatnie spotkanie w ramach filmowego tryptyku odbyło się 28 listopada 2017 roku i było intelektualnym i kulturowym poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie: Żydzi – obcy wśród swoich, czy swoi wśród obcych? Zgromadzeni w sali kinowej Domu Kultury w Tuchowie  wysłuchali refleksji na temat historii narodu żydowskiego (w tym historii Żydów w Polsce), jego kultury, religii, tradycji i zwyczajów. Prelekcja ta stanowiła przyczynek do przypomnienia najtragiczniejszego momentu historii narodu żydowskiego, jakim był holocaust dokonany przez nazistowskie Niemcy na ziemiach polskich okupowanych przez hitlerowców. W tym miejscu przywołano trzy figury Zagłady: Ofiary – Sprawcy – Świadkowie. Filmową egzemplifikację przedmiotowej problematyki stanowił tekst filmowy Michała Szczerbica „Sprawiedliwy” (2016 rok), w którym reżyser przywołał własne doświadczenia i przeżycia , kiedy jako dziecko był świadkiem ratowania Żydów przez Polaków. I ta heroiczna postawa części polskiego społeczeństwa w czasach okupacji niemieckiej wobec Innych – Żydów jest głównym motywem tematycznym tegoż obrazu filmowego.

 

Film jako tekst kultury i jako dzieło sztuki był efektywnym, bo efektownym w odbiorze narzędziem edukacyjnym, który pozwolił zgromadzonym tak licznie w sali kina „Promień” w Tuchowie poznać i zgłębić, a przede wszystkim zrozumieć istotę Inności i Innego, którym w każdej chwili może stać się każdym z nas.

 

 

Ocena projektu

Przedmiotowy projekt jest, w naszym przekonaniu, wartością edukacyjną, w tym dydaktyczną, ale przede wszystkim wychowawczą. Dzięki różnorodnym działaniom podejmowanym podczas jego realizacji młodzież tuchowskiego liceum mogła w sposób niezwykle atrakcyjny, mądry i  niebanalny spotkać się z Innym, doświadczyć osobiście Inności, a przez to stać tolerancyjnym i  otwartym na drugiego człowieka, na jego odmienność i w konsekwencji tę odmienność zaakceptować lub chociaż próbować ją zrozumieć. Zapewne w dla wielu uczestników projektowych przedsięwzięć ten czas, na pewno pełen emocji i przeżyć, był także intelektualnym doświadczeniem wiedzy o człowieku, o ludziach, którzy, choć żyją w innych przestrzeniach geograficznych, kulturowych, społecznych, czy politycznych, to mają te same lub podobne sobie marzenia, pragnienia, bo wszyscy są ludźmi, którzy, choć różnią się od siebie, jak pisała polska noblistka, „jak dwie krople wody”, to mają „tak samo i to samo”.

 

 

21 Mar

RELACJA Z WYMIANY MŁODZIEŻY W LO W TUCHOWIE

Czwarta wymiana młodzieży (realizacja projektu I CHANGE współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus) stała się faktem. Tym razem młodzież wraz z nauczycielami ze szkół partnerskich (Trouville-sur-Mer we Francji, Fuengirola w Hiszpanii i Samsun w Turcji) przyjechała do naszego liceum w Tuchowie.

Uczestnicy wymiany z Francji i Turcji  gościli  w naszych rodzinach już od piątku 9 marca, natomiast grupa hiszpańska dotarła do Tuchowa w sobotę 10 marca w godzinach nocnych.

Ze  Lycée Marie Joseph we Francji przybyło pięciu uczniów wraz z opiekunami: Marie Laurence de Goni i Pascale Vangeon, z IES Mercedes Labrador w Hiszpanii – sześciu uczniów wraz z nauczycielami: Inmaculada Casado Medina i Remedios Orellana Calvente, natomiast z tureckiej szkoły Nedime Serap Ulusoy Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi –  pięciu uczniów oraz  nauczyciele: Kurtuluş Candan i Ӧzgur  Irken.

LO im. M. Kopernika w Tuchowie reprezentowali następujący uczniowie: Monika Kloc i Patryk Stefan (2a), Paulina Serafin, Jakub Pypeć i Piotr Zych (2b), Monika Siedlik, Anna Steindel i Kinga Stańczyk (3a), Justyna Górowska, Wiktoria Guo, Kinga Łyda, Kinga Mikrut, Magdalena Pindera, Justyna Mucha, Małgorzata Mazurkiewicz oraz  Aleksandra Szewczyk (3a).

Tematem przewodnim spotkania młodzieży w naszym liceum było „Budowanie tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym”. Wielorakie działania projektowe  sprzyjały rozwijaniu kompetencji kluczowych do których między innymi należą: porozumiewanie się w języku ojczystym,  porozumiewanie się w językach obcych kompetencje informatyczne, umiejętność uczenia się, kompetencje społeczne i obywatelskie inicjatywa i przedsiębiorczość oraz  świadomość i ekspresja kulturalna.

Niedziela, 11 marca.

Korzystając ze sprzyjającej wiosennej aury grupa projektowa wybrała się na wycieczkę do Tarnowa.  Zwiedzili między innymi: Muzeum Etnograficzne (wystawę romską), Ratusz (wystawę: „W kontuszu i przy szabli” oraz  Katedrę. Zobaczyli  Bimę (pozostałość najstarszej synagogi w Tarnowie) oraz pomnik generała Józefa Bema, bohatera trzech narodów: Polski, Węgier i Turcji  przy ul. Wałowej. Nie sposób było pominąć Placu Więźniów Oświęcimia,  miejsca pierwszego masowego transportu  Polaków (ulica Bóżnic) do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, który miał miejsce w dniu 14 czerwca 1940 roku. Wycieczkę zakończono obiadem w restauracji „Stara Łaźnia” (dawnej żydowskiej łaźni, tzw. mykwie).

Poniedziałek, 12 marca.

Młodzież w zespołach międzynarodowych pracowała w szkole nad czwartą częścią komiksu, tym razem dotyczącej  historii i kultury Polski. W godzinach popołudniowych uczestnicy wymiany złożyli wizytę burmistrzowi miasta Tuchowa, Panu Adamowi Drogosiowi. Zwiedzili również  kościół Świętego Jakuba oraz Bazylikę Mniejszą w Tuchowie.

Wtorek, 13 marca.

Bladym świtem młodzież grupy projektowej wraz z opiekunami  wyruszyła  do Zakopanego. Jedną z atrakcji był wyjazd kolejką linową na Kasprowy Wierch. Niesamowita wyprawa, zważywszy, że nasi partnerzy z Francji, Hiszpanii i Turcji mieszkają nad morzami (Północnym, Śródziemnym i Czarnym  kolejno). Dzień pełen wrażeń zakończony zakupami na Krupówkach.

Środa, 14 marca.

Tym razem czas wytężonej pracy w szkole. Odbyły się warsztaty dotyczące wiodącego tematu międzynarodowej wymiany młodzieżowej, mianowicie: „Budowaniu tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym.” Miały miejsce również warsztaty języka polskiego przeprowadzone przez Panią Mirosławę Tomasik. Następnie młodzież krajów partnerskich pod czujnym okiem swoich opiekunów odbyła  próby w Domu Kultury w Tuchowie przed wydarzeniem podsumowującym wszystkie cztery wymiany.

Czwartek, 15 marca.

Zgodnie z planem grupa projektowa  wyruszyła na wycieczkę do Wieliczki gdzie uczniowie i nauczyciele zachwycali  się Kopalnią Soli. Następnie uczestnicy wymiany udali się do magicznego Krakowa. Tutaj między innymi zwiedzili Wawel, siedzibę królów Polski. Młodzież wzięła również udział w „treasure hunt” – grze miejskiej. Pobyt w Krakowie zakończono zakupami w Sukiennicach.

Piątek, 16 marca.

Kolejny dzień wymiany młodzieżowej rozpoczęto od warsztatów tańca irlandzkiego. Zostały przeprowadzone przez profesjonalistkę ze  szkoły Comhlan w Krakowie, Panią Annę Musiał i były wstępem do parady ulicami Tuchowa z okazji nadchodzącego Dnia Świętego Patryka. Kulminacyjnym punktem dnia była gala podsumowująca wszystkie cztery wymiany w krajach partnerskich (Hiszpanii, Francji, Turcji i obecnie w Polsce). Wzięli w niej udział nauczyciele i uczniowie naszego liceum, nasi partnerzy z zagranicy oraz zaproszeni goście. Serdecznie dziękujemy za przybycie na to wydarzenie przedstawicielowi naszego organu prowadzącego, starszemu wizytatorowi – Pani Marii Borkowskiej, burmistrzowi miasta Tuchowa – Panu Adamowi Drogosiowi, dyrektorom zaprzyjaźnionych szkół w Siedliskach oraz Tuchowie – Pani Lucynie Jamce (Publiczne Gimnazjum i Szkoła Podstawowa w Siedliskach) oraz Panu Bogusławowi Harańczykowi (Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Tuchowie), dyrektorowi miejskiej biblioteki w Tuchowie – Pani Bożenie Wronie, władzom tutejszego Domu Kultury –  Panu Januszowi Kowalskiemu i Pani Marii Kras, redaktorowi naczelnemu Wieści Tuchowskich – Panu Grzegorzowi Stanisławczykowi, długoletniej, obecnie emerytowanej, nauczycielce języka polskiego – Pani Annie Broniek, koordynatorom projektu „Tuchowskie Horyzonty Filmowe –  Panu Mariuszowi Widawskiego i Pani Agnieszce Grzegórzek-Zając. Podziękowania kierujemy również do przedstawicieli rodziców goszczących uczniów z krajów partnerskich. Dzień pełen wrażeń zakończył się uroczystym obiadem w LO w Tuchowie.

Sobota, 17 marca.

Wycieczka do Bóbrki i Krosna. Uczestnicy grupy projektowej mogli  zobaczyć  Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa  w Bóbrce. Mało kto wie, że to właśnie Polak – Ignacy Łukasiewicz – był prekursorem przemysłu naftowego na świecie. Wycieczkę w województwie podkarpackim zakończono wizytą w Muzeum Szkła w Krośnie.

Niedziela, 18 marca.

Niestety wszystko ma swój kres. Niedziela  to ostatni dzień kiedy wszyscy uczestnicy spotkania międzynarodowego mogli być razem. W związku z tym została  zorganizowana  impreza pożegnalna w naszym Koperniku. Rodzice goszczący uczniów z krajów partnerskich zadbali o jej kulinarną stronę i przygotowali  tradycyjne  polskie potrawy. Serdecznie Im za to dziękujemy! Uczniowie bardzo się zżyli ze sobą i trudno było się rozstać. Popłynęła niejedna łza.. Młodzież i nauczyciele z Francji i Turcji opuścili Polskę następnego dnia, zaś grupa hiszpańska w środę, 21 marca. Zaplanowano dla nich kolejne atrakcje. W poniedziałek odbył się między innymi kulig, co dla  Hiszpanów z Costa de Sol stanowiło nie lada atrakcję. Natomiast we wtorek artystyczne warsztaty w Zalipiu.

Wtorek, 20 marca

Polsko- hiszpańska grupa projektowa Erasmus +wybrała się na lokalną wycieczkę by zobaczyć jedną z perełek regionu: malowane domy w Zalipiu. Było wiele atrakcji: od warsztatów tworzenia zalipiańskich wzorów, malowania pisanek i robienia palm wielkanocnych poprzez zwiedzanie wnętrz  malowanych domów i zagród wiejskich a skończywszy na zwiedzaniu Synagogi w Dąbrowie Tarnowskiej. Ciekawostką jest, że Japończycy w jednym z rankingów na 30 najpiękniejszych miejscowości w Europie, jako jedyną miejscowość z Polski wybrali właśnie Zalipie- wieś malowaną kwiatami.

Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do zorganizowania wymiany w naszym tuchowskim liceum. Przede wszystkim uczniom zespołu projektowego i Ich Rodzicom za to, że dołożyli wszelkich starań, aby młodzież z krajów partnerskich czuła się jak u siebie w domu. Gorące podziękowania dla ekipy nauczycielskiej w składzie: Aneta Szupińska, Katarzyna Kawalerska-Armatys, Anna Suchan, Iwona Sandecka, Mirosława Tomasik, Barbara Czosnyka oraz Grażyna Ciężkowska za ogrom włożonej pracy.  Nie sposób pominąć Pana Wacława Ropskiego odpowiedzialnego za nagłośnienie piątkowej  imprezy w Domu Kultury, Pana Pawła Słowika – nauczyciela wychowania fizycznego za montaż filmików z trzech wymian międzynarodowych,  Arkadiusza Steca (byłego ucznia LO w Tuchowie) – operatora kamery oraz Jakuba Hawrylaka (obecnego ucznia naszej szkoły) za oprawę muzyczną w trakcie imprezy pożegnalnej w niedzielę.

    

 

 

 

13 Mar

MIĘDZYNARODOWA WYMIANA MŁODZIEŻY W KOPERNIKU W TUCHOWIE

Czwarta wymiana młodzieży (realizacja projektu I CHANGE współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus plus) stała się faktem. Tym razem młodzież wraz z nauczycielami ze szkół partnerskich (Trouville-sur-Mer we Francji, Fuengirola w Hiszpanii i Samsun w Turcji) przyjechała do naszego liceum w Tuchowie.

Uczestnicy wymiany z Francji i Turcji  goszczą w naszych rodzinach już od piątku 9 marca, natomiast grupa hiszpańska dotarła do Tuchowa w sobotę 10 marca w godzinach nocnych.

W niedziele 11 marca korzystając ze sprzyjającej wiosennej aury wybraliśmy się na wycieczkę do Tarnowa.  Zwiedziliśmy między innymi: Muzeum Etnograficzne (wystawę romską), Ratusz (wystawę: „W kontuszu i przy szabli” oraz  Katedrę. Zobaczyliśmy  Bimę (pozostałość najstarszej synagogi w Tarnowie) oraz pomnik generała Józefa Bema, bohatera trzech narodów: Polski, Węgier i Turcji  przy ul. Wałowej.

Nie sposób było pominąć Placu Więźniów Oświęcimia,  miejsca pierwszego masowego transportu  Polaków (ulica Bóżnic) do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, który miał miejsce w dniu 14 czerwca 1940 roku.

Wycieczkę zakończyliśmy obiadem w restauracji „Stara Łaźnia” (dawnej żydowskiej łaźni, tzw. mykwie).

Tematem przewodnim spotkania młodzieży w naszym liceum jest  „Budowanie tolerancji między narodami o różnym pochodzeniu etnicznym”, dlatego też młodzież weźmie udział w warsztatach poświęconych właśnie tej kwestii. Chcemy pokazać naszym partnerom ciekawe i ważne dla nas miejsca oraz zabytki. W programie wymiany znalazły się zatem wycieczki do: Zakopanego, Krakowa, Wieliczki, Krosna i Bóbrki. Młodzież  będzie pracować nad produktami projektu: komiksem oraz broszurą informacyjną. Wielorakie działania projektowe będą sprzyjać rozwijaniu kompetencji kluczowych do których między innymi należą: porozumiewanie się w języku ojczystym,  porozumiewanie się w językach obcych kompetencje informatyczne, umiejętność uczenia się, kompetencje społeczne i obywatelskie inicjatywa i przedsiębiorczość oraz  świadomość i ekspresja kulturalna. W piątek 16 marca w Domu Kultury w Tuchowie będzie miało miejsce wydarzenie podsumowujące wszystkie cztery wymiany młodzieżowe. Międzynarodowe spotkanie młodzieży potrwa do 18 marca br.

06 Lut

MUZUŁMANIE W EUROPIE – MIĘDZY INTEGRACJĄ A SEPARACJĄ

RELACJE Z WYKŁADU Muzułmanie w Europie – między integracją i separacją.

AUTOR: Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b

W poniedziałek 29. 01.2018 uczestnicy projektu I CHANGE, uczniowie wybranych  klas LO w Tuchowie oraz kilkanaścioro uczniów z I LO w Tarnowie wraz z nauczycielami, mieli przyjemność wysłuchać wykładu pani prof. dr hab. Katarzyny Górak-Sosnowskiej pt. ,,Muzułmanie w Europie – między integracją i separacją”. Autorka wykładu na co dzień mieszka w Warszawie, gdzie wykłada na Szkole Głównej Handlowej na Katedrze Studiów Politycznych.

Prelekcja rozpoczęła się od przedstawienia historii muzułmanów w Europie, ponieważ w ciągu wieków na nasz kontynent przybyło kilka ,,fal’’ imigrantów o tym wyznaniu. Imperium arabskie, założone przez Mahometa w VII wieku, po nim kierowane przez kalifów, objęło swym zasięgiem Półwysep Arabski, Palestynę i większość Bliskiego Wschodu, a także północną Afrykę i Hiszpanię. W tym okresie rozwijała się też nauka i sztuka, a arabscy naukowcy zaczęli coraz częściej docierać do Europy Zachodniej w celu poszerzenia swojej wiedzy. Później islam przyjęło szereg innych ludów, m.in. Mongołowie (w tym Tatarzy), Turcy itd. Ich podboje zmieniły układ sił w dawnym świecie, powstało Imperium Osmańskie, które podbiło Konstantynopol, oraz Imperium Mongolskie, którego mieszkańcy w pewnym okresie emigrowali do Rzeczpospolitej.

Współczesne imigracje mają charakter głównie ekonomiczny. Dzisiejsze podejście państw i społeczeństw do przybyszów było tematem kolejnego punktu wykładu. Bogate państwa zachodnioeuropejskie przyjęły kilka różnych strategii wobec imigrantów, spośród których jednak żadna nie została zrealizowana zgodnie z zamierzeniami. Niemcy przyjęły model Gastarbeitera- gościnnego pracownika, który miał przybyć najczęściej z Turcji, przepracować jakiś czas i wrócić do ojczyzny, jednak większość imigrantów pozostało w RFN. W Wielkiej Brytanii zakładano pozostanie przyjezdnych i umożliwienie im kultywowania swojej kultury. Dziś w krajach tych zwiększający się odsetek muzułmanów powoduje, że asymilacja przestaje być konieczna, a imigranci tworzą czasami swoje dzielnice, do których boi się wchodzić policja. Terroryzm jest z pewnością jednym z największych problemów naszych czasów. Radykalizacji sprzyja pustka kulturowa, towarzysząca często dzieciom imigrantów, wynikająca z faktu niebycia rdzennymi Europejczykami, a jednocześnie braku poczucia więzi z krajem pochodzenia. Jednak wyznawcy islamu stanowią na zachodzie ogromną część społeczeństwa, więc nie sposób ich wrzucać do „jednego worka”. Takie myślenie jest powszechne w naszym kraju. Świadczy o tym eksperyment, wykonany przez panią profesor. Na prośbę o narysowanie typowego muzułmanina, zadaną uczniom jednej ze szkół podstawowych, otrzymała niemal wyłącznie obrazy terrorystów. Dziś sytuacja zmienia się dynamicznie, a dwie godziny wykładu pozwoliło jedynie nakreślić ten bardzo szeroki temat, jednak z pewnością czas ten dał nam możliwość pogłębienia naszej wiedzy. Jesteśmy wdzięczni za kolejne przybliżenie nam kultury obcych, ale jakże bliskich nam ludzi.

 

Relacja Aleksandry Dziuban, uczennicy klasy 1a

Dnia 29. 01. 2018r. Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Tuchowie, jako jedną z nielicznych, wybranych szkół w Polsce, zaszczyciła swoją obecnością pani prof. dr hab. Katarzyna Górak-Sosnowska, wykładowczyni w Szkole Głównej Handlowej na Katedrze Studiów Politycznych w Warszawie. Celem jej wizyty było wygłoszenie uczniom wykładu na dość sporny i kontrowersyjny w obecnych czasach temat islamu w Europie. Spotkanie to odbyło się w ramach realizacji programu Erasmus+, a dokładnie związanego z nim projektu I CHANGE.

Prelekcja rozpoczęła się około godz. 900 w szkolnej auli i miała potrwać 90 min. Została  poprzedzona przywitaniem gościa ze stolicy i krótkim wprowadzeniem do tematyki owego spotkania wygłoszonym przez panią mgr Anetę Szupińską i dyrektora naszego liceum – pana mgr. Zbigniewa Budzika.

Pani profesor natychmiast zdobyła całkowitą uwagę młodzieży. Godny poszanowania, pełen powagi oraz zaangażowania sposób w jaki prezentowała treści dotyczące muzułmanów, połączony z zabawnymi co jakiś czas momentami, na pewno w znacznej mierze przyczynił się do dużego zainteresowania uczniów problematyką islamu podjętą w ramach projektu, dokładnego wsłuchiwania się w jej słowa i wpatrywania się z zaciekawieniem w wyświetlane slajdy prezentacji multimedialnej, pomagające zobrazować omawiane w danej chwili zagadnienie. Trzeba przyznać, że rzadko w sali przepełnionej zawsze chętną do rozmów młodzieżą, utrzymuje się taka cisza i skupienie, jak wtedy na spotkaniu. Wyjątek stanowiły jedynie chwile, w których poruszano  treści budzące kontrowersje wśród młodych ludzi. W takich sytuacjach słychać było słowne reakcje adresatów wypowiedzi, co jednocześnie było znakiem zaciekawienia daną sprawą i „uważania na lekcji”.

Sam główny motyw omawiany w czasie tych zajęć był niezwkle wciągający, tym bardziej, że słuchacze wykładu to grono nastoletnich uczniów, którzy w codziennym życiu nie mają styczności z kulturą islamską. Pierwsze kilka minut swego wystąpienia pani profesor przeznaczyła na przybliżenie nam historii powiązań narodu polskiego z muzułmanami, która o dziwo zdaje się być dosyć długa i o różnych nastrojach. Oprócz teorii poszerzającej wiedzę i uświadamiającej młodzież, wykładowczyni często odnosiła się do moralności i zdawała pytania dotyczące naszych osobistych postaw wobec wyznawców Allaha (na które każdy mógł sobie sam odpowiedzieć).

Jak wiadomo, młodzi ludzie (nie mając jeszcze w całości ukształtowanego światopoglądu) bardzo łatwo chłoną wiedzę z najbliższego otoczenia, dlatego istotnym jest, by pochodziła ona ze sprawdzonych źródeł. Będąc w temacie religii islamskiej warto wspomnieć, że dużo mówi się teraz w mediach m.in. o uchodźcach, aktach terroru i konfliktach międzynarodowych  na tle wyznaniowym, co też niejednokrotnie było rozpatrywane w referacie przez panią prof. Górak-Sosnowską. Takie wiadomości stanowią czynniki opiniotwórcze wpływające na podejście  nastolatków do islamu, dlatego należy mądrze je interpretować, by w przyjmowanych postawach kierować się faktami, własnym sumieniem, ale przede wszystkim szacunkiem wobec odmiennych kultur, ich wartości. Aby słusznie ocenić jakieś zjawisko należy w jak największym stopniu starać się je poznawać, czemu niewątpliwie służyły te dwie godziny lekcyjne poświęcone religii muzułmanów. Problem pochopnego opiniowania, nieopartego na żadnych doświadczeniach w relacjach z wyznawcami islamu, był jednym z najczęściej poruszanych przez panią profesor i określany jako niesłychanie powszechny w dzisiejszej Europie. Istotne jest jednak to, aby w tym wszystkim zostawić miejsce na poszanowanie godności osób odmiennych kulturowo.

Kolejnym elementem tych nietypowych zajęć, tym razem integrującym panią wykładowczynię z uczniami naszego liceum, były opowiadane przez nią jej własne doświadczenia, w większości określające nastawienie do kwestii różnorodności kulturowej studentów z jej uczelni, co dało możliwość poznania opinii czekającego niebawem licealistów środowiska akademickiego. Swobodną atmosferę spotkania budowała także wymiana zdań pomiędzy mówczynią a uczniami.

Innym punktem zajęć było przedstawienie różnych typów muzułmanów, ich ubiorów, zachowań, postaw społecznych. Za pomocą licznych statystyk ukazanych już na sam koniec spotkania zapoznaliśmy się też z kilkoma modelami postaw względem innych narodów, skutkami ich przyjmowania w innym, nieojczystym społeczeństwie, ich wpływem na osobowość i relacje z ludźmi. Oprócz tego, dzięki wykresom poznaliśmy opinie poszczególnych nacji i muzułmańskich mniejszości narodowych w odniesieniu do siebie nawzajem na różnym tle (zachowania, poglądy, wartości itp.). Po ich analizie, trwający od dwóch godzin lekcyjnych referat dobiegł końca, a salę ogarnęły głośne brawa.

Dzięki tej prelekcji młodzież uzmysłowiła sobie wiele zachodzących w dzisiejszej Europie zjawisk. Całość płynących z niej danych rozjaśniła wiele spornych spraw i dała pełniejszy obraz otaczającej nas rzeczywistości na płaszczyźnie inności kulturowej. Lekcja ta przybliżyła uczniom zupełnie nieznaną w naszej szkolnej wspólnocie religię islamską. Niektórych z nas zapewne pozostawiła z wieloma pytaniami, a przez to pobudziła do dalszej refleksji. To wszystko dowodzi temu, jak zasadniczą rolę odgrywają spotkania tego typu w ukierunkowaniu prawidłowej drogi rozwoju młodych ludzi. Jest to tym bardziej skuteczne, gdy prowadzą je osoby mające ogromną wiedzę i doświadczenie, którymi chcą się dzielić z młodym pokoleniem, tak jak nasz niezwykły gość z Warszawy.

 

23 Sty

SZLAKIEM TARNOWSKICH ŻYDÓW

AUTOR: Jakub Pypeć, uczeń klasy 2b

 W piątek, 19 stycznia 2018r., grupa projektowa z Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Tuchowie wraz z p. Katarzyną Armatys-Kawalerską i p. Lucyną Ryndak, uczestniczyła w kolejnej wycieczce w ramach projektu I CHANGE. Tym razem udaliśmy się na zwiedzanie Tarnowa szlakiem Żydów. Na tarnowskim rynku spotkaliśmy się z panią przewodnik, która rozpoczęła opowieść od pokazania nam domów żydowskich kupców. Do dziś na budynkach można znaleźć napisy sprzed kilkudziesięciu lat, świadczące o dawnych mieszkańcach. Na rynku w czasie II wojny światowej zamordowano kilkaset osób. Następnie przeszliśmy do wschodniej części Starego Miasta, gdzie niegdyś mieściła się dzielnica żydowska, tutaj też mieściły się główne instytucje tej mniejszości. Żydzi w Tarnowie pojawili się ok. 1450 roku, osiedlali się poza murami miejskimi. Jednak w ciągu wieków miasto dotykały liczne pożary, niszczące wiele budynków, a na ich miejscu powstawały nowe domy, często żydowskie. W ten sposób z czasem Izraelici zamieszkali znaczną część miasta. Ich życie toczyło się wokół domu modlitw – synagogi. Pierwsza bożnica w Tarnowie powstała w 1582 roku i znana jest w historii jako Najstarsza Synagoga. Po jej spłonięciu wybudowano Starą Synagogę, która przetrwała aż do II wojny światowej, jednak w ciągu wieków uległa licznym zmianom. W okresie okupacji została przez Niemców spalona, pozostawiono tylko podest z kamiennym baldachimem, zwany bimą. Do dziś w tym miejscu spotykają się potomkowie dawnych Tarnowian wyznania mojżeszowego, którzy przyjeżdżają z Izraela i innych krajów, aby odwiedzić kraj swoich przodków.

Kolejnym punktem na naszej trasie był Stary Cmentarz, na którym chowano Żydów w ciągu 400 lat.

W czasie przejścia na cmentarz pani przewodnik przybliżyła nam postaci znanych tarnowskich Żydów – Romana Brandstaettera, poety, który miał duże szanse na otrzymanie literackiej Nagrody Nobla, oraz Eliasza Goldhammera, będącego niegdyś wiceburmistrzem miasta. Na nekropolii Izraelitów przewodniczka opisała nam zwyczaje pogrzebowe i symbole pojawiające się na tablicach grobowych – macewach. Przykładowo, symbol świec oznacza kobietę. Przez lata po wojnie cmentarz był zaniedbany, dziś działacze społeczni organizują ochronę cmentarza, władze miasta pozyskały dofinansowanie na renowację, zaś porządek utrzymują tam więźniowie. Pod koniec zwiedzania obejrzeliśmy budynki dawnej jesziwy – szkoły religijnej, oraz sierocińca. Nad Wątokiem stoją z kolei ruiny młyna Szancera – żydowskiego przedsiębiorcy, przed wojną jednego z najbogatszych ludzi w Tarnowie.

Po zwiedzaniu udaliśmy się do restauracji ,,Stara Łaźnia”, która znajduje się w budynku dawnej mykwy, gdzie Żydzi udawali się w celu dokonania rytualnego oczyszczenia przed szabatowymi modłami. Skosztowaliśmy tradycyjnych potraw izraelskich – holiszek, czyli typowych żydowskich gołąbków, na deser zaś podano m.in. paschę – charakterystyczny sernik. Po obiedzie powróciliśmy do Tuchowa. To już ostatni wyjazd przed rozpoczęciem ostatniej wymiany, która rozpocznie się za niespełna dwa miesiące, kiedy to będziemy gościć naszych partnerów z Turcji, Francji i Hiszpanii. Wówczas to podsumujemy cały projekt, który znacznie otworzył nam oczy na świat i umożliwił kontakty z rówieśnikami z zagranicy.